Giuseppe Verdi
È lui!... desso... l'infante! Hij is het!... hij is het... de infant!
O mio Rodrigo! O mijn Rodrigo!
Sei tu! sei tu, che stringo al seno? Ben jij het! Ben jij het, die ik aan mijn borst druk?
Altezza! Hoogheid!
O mio prence e signor! O mijn prins en heer!
E il ciel che a me t'invia nel mio dolor, Het is de hemel die jou naar mij zendt in mijn verdriet,
angiol consolator! troostende engel!
O amato prence! O geliefde prins!
L'ora suonò; te chiama il popolo fiammingo! Het uur heeft geslagen; het Vlaamse volk roept jou!
Soccorrer tu lo dêi; ti fa suo salvator! Jij moet hen te hulp komen; maak jezelf tot hun redder!
Ma che vid'io! quale pallor, qual pena!... Maar wat zie ik! Welke bleekheid, welke pijn!...
Un lampo di dolor sul ciglio tuo balena! Een flikkering van smart schittert op jouw voorhoofd!
Muto sei tu!... Sospiri! Hai tristo il cor! Jij zwijgt!... Jij zucht! Jouw hart is treurig!
Carlo mio, con me dividi Mijn Carlo, deel met mij
il tuo pianto, il tuo dolor! jouw tranen, jouw smart!
Mio salvator, mio fratel, mio fedele, Mijn redder, mijn broeder, mijn trouwe vriend,
lascia ch'io pianga in seno a te! laat mij wenen aan jouw borst!
Versami in cor il tuo strazio crudele, Stort in mijn hart jouw wrede kwelling,
l'anima tua non sia chiusa per me! laat jouw ziel niet gesloten zijn voor mij!
Parla! Spreek!
Il vuoi tu? La mia sventura apprendi, Jij wilt het? Verneem dan mijn ongeluk,
e qual orrendo strale il cor mi trapassò! en welk een vreselijke pijl mijn hart doorboorde!
Amo... d'insano amor... Elisabetta! Ik bemin... met een waanzinnige liefde... Elisabetta!
Tua madre! Jouw moeder!
Giusto ciel! Rechtvaardige hemel!
Quale pallor!... Lo sguardo chini al suol! Welke bleekheid!... Jij slaat je blik neer naar de grond!
Ahi! tristo me, tu stesso, Helaas! Ellendige ik, jij zelf,
o mio Rodrigo, t'allontani da me? o mijn Rodrigo, verwijder jij je van mij?
No!... no, Rodrigo ancora t'ama! Nee!... nee, Rodrigo bemint jou nog steeds!
Io te l' posso giurar. Ik kan het jou zweren.
Soffri? per me l'universo dispar! Jij lijdt? Voor mij verdwijnt het heelal!
Questo arcano dal re non fu sorpreso ancora? Is dit geheim nog niet ontdekt door de koning?
No. Nee.
Ottien dunque da lui di partir per la Fiandra. Verkrijg dan van hem toestemming om naar Vlaanderen te vertrekken.
Taccia il tuo cor, degna di te Laat jouw hart zwijgen; een daad jou waardig
opra farai, apprendi omai zul je verrichten; leer voortaan
in mezzo a gente oppressa a divenir un re! temidden van een onderdrukt volk koning te worden!
Ti seguirò, fratello. Ik zal je volgen, broeder.
Ascolta! il santo asil s'apre già; qui verranno Luister! het heilige heiligdom opent zich al; hier zullen komen
Filippo e la regina. Filips en de koningin.
Elisabetta! Elisabetta!
Rinfranca accanto a me lo spirto che vacilla, Herwin naast mij moed, jouw wankelende geest,
serena ancor tua stella in alto brilla! jouw ster schittert nog kalm in de hoogte!
Domanda al ciel dei forti la virtù! Vraag de hemel om de kracht der sterken!
desio nel core accendere moet in het hart het verlangen ontsteken
tu déi di libertà. naar vrijheid.
Giuriam insiem di vivere Laten wij samen zweren te leven
e di morire insieme; en samen te sterven;
in terra, in ciel congiungere op aarde, in de hemel, moge Uw goedheid
ci può la tua bontà. ons kunnen verenigen.
S'inoltrano. Zij komen naderbij.
Oh terror! Al sol vederla io tremo! O verschrikking! Bij het enkel zien van haar beef ik!
Carlo il sommo imperatore Karel, de machtige keizer,
non è più che muta polve: is nu niets meer dan stil stof:
del celeste suo fattore voor zijn hemelse schepper
l'alma altera or trema al piè. beeft zijn trotse ziel nu aan diens voeten.
Coraggio! Moed!
Ei la fe' sua! Sventura! Io l'ho perduta! Hij heeft haar de zijne gemaakt! Ongeluk! Ik heb haar verloren!
Vien presso a me; più forte il core avrai! Kom dicht bij mij; jouw hart zal sterker zijn!
Insiem vivremo, e moriremo insieme! Samen zullen wij leven, en samen zullen wij sterven!