Giuseppe Verdi
potrà solo ottener questa grazia per me. zal als enige deze gunst voor mij kunnen verkrijgen.
Quest'aura m'è fatale, m'opprime, mi tortura, Deze lucht is mij fataal, zij onderdrukt mij, kwelt mij,
come il pensier d'una sventura. als de gedachte aan een ongeluk.
Ch'io parta! egli è mestier! Andar mi faccia il Re Ik moet vertrekken! het is nodig! Laat de koning mij laten gaan
nelle Fiandre. naar Vlaanderen.
Mio figlio! Mijn zoon!
Tal nome no; ma quel Niet die naam; maar die
d'altra volta!... van een andere keer!...
Infelice! più non reggo. Ongelukkige die ik ben! ik hou het niet meer vol.
Pietà! soffersi tanto; pietà! ché avaro il ciel Genade! ik heb zoveel geleden; genade! want de gierige hemel
un giorno sol mi diè, e poi rapillo a me! gaf mij slechts één dag, en ontrukte hem mij weer!
Prence, se vuole Filippo udire Prins, als Filips wenst te horen
la mia preghiera, verso la Fiandra mijn gebed, richting Vlaanderen
da lui rimessa in vostra man door hem toevertrouwd in uw hand
ben voi potrete partir doman. zult u morgen kunnen vertrekken.
Ciel! non un sol, un solo accento Hemel! niet één, één enkel woord
per un meschino ch'esul se n' va! voor een arme stakker die in ballingschap vertrekt!
Ah! perché mai parlar non sento Ach! waarom hoor ik nooit spreken
nel vostro core qualche pietà! enig medelijden in uw hart!
Ahimè! quest'alma è nel martirio, Helaas! deze ziel verkeert in marteling,
ho in core un gel... ik heb een kilte in mijn hart...
Insan! piansi, pregai nel mio delirio, Waanzinnige die ik ben! ik heb geweend, gebeden in mijn delirium,
mi volsi a un gelido marmo d'avel. wendde ik mij tot een koud marmeren graf.
Perché, perché accusar il cor d'indifferenza? Waarom, waarom mijn hart van onverschilligheid beschuldigen?
Capir dovreste il nobil mio silenzio. U zou mijn nobele zwijgen moeten begrijpen.
Il dover, come un raggio al guardo mio brillò. De plicht scheen als een straal voor mijn blik.
Guidata da quel raggio io moverò. Geleid door die straal zal ik voortgaan.
La speme pongo in dio, nell'innocenza! Ik stel mijn hoop op God, op de onschuld!
Perduto ben mio sol tesor, Verloren, mijn enige, mijn ware schat,
tu splendor di mia vita! jij, luister van mijn leven!
Udire almen ti possa ancor. Mag ik u tenminste weer horen.
Quest'alma ai detti tuoi schiuder si vede il ciel! Deze ziel ziet bij uw woorden de hemel zich openen!
Clemente iddio, così bel cor Genadige God, moge zo'n edel hart
acqueti il suo duol nell'oblio; zijn verdriet kalmeren in de vergetelheid;
o Carlo, addio, su questa terra o Carlo, vaarwel, op deze aarde
vivendo accanto a te mi crederei nel ciel! levend naast u zou ik mij in de hemel wanen!
O prodigio! Il mio cor s'affida, si consola; O wonder! Mijn hart vertrouwt, het troost zich;
il sovvenire del dolor s'invola, de herinnering aan smart vliegt weg,
il ciel pietà sentì di tanto duol. de hemel voelde medelijden met zoveel smart.
Isabella, al tuo piè morir io vo' d'amor... Isabella, aan uw voeten wil ik sterven van liefde...
Clemente iddio, la vita manca Genadige God, het leven vergaat
nell'occhio suo che lagrimò. in zijn oog dat geweend heeft.
Bontà celeste, deh! tu rinfranca Hemelse goedheid, ach! herstel
quel nobile core che sì penò. dat edele hart dat zo heeft geleden.
Ahimè! l'uccide il rio dolore, Helaas! het wrede verdriet doodt het,
tra le mie braccia io lo vedrò in mijn armen zal ik hem zien
morir d'affanno, morir d'amore... stervend van benauwdheid, stervend van liefde...
Colui che il cielo mi destinò!... Hij die de hemel voor mij bestemde!...
Qual voce a me dal ciel scende a parlar d'amore?... Welke stem daalt uit de hemel tot mij neer, sprekend over liefde?...
Elisabetta! tu... sei tu, bell'adorata, Elisabetta! jij... jij bent het, mijn mooie aanbedene,
assisa accanto a me come ti vidi un dì!... gezeten naast mij, zoals ik u op een dag zag!...
Ah! il ciel s'illuminò, la selva rifiorì!... Ach! de hemel lichtte op, het woud bloeide weer op!...
O delirio! o terror! O waanzin! O afschuw!
Alla mia tomba, Naar mijn graf,
al sonno dell'avel naar de slaap van het graf
sottrarmi perché vuoi, spietato ciel! waarom wil je mij daarvandaan rukken, meedogenloze hemel!
Carlo! Carlo!
Sotto il mio piè dischiudasi la terra, Laat de aarde zich openen onder mijn voet,
sia pure il capo mio dal fulmine colpito, laat zelfs mijn hoofd door de bliksem getroffen worden,
io t'amo, Elisabetta!... Il mondo è a me sparito! ik bemin u, Elisabetta!... De wereld is voor mij verdwenen!
Compi l'opra a svenar corri il padre, Voltooi het werk, ren om uw vader te doden,
ed allor del suo sangue macchiato en dan, bevlekt met zijn bloed,
all'altar puoi menare la madre. kunt u uw moeder naar het altaar leiden.
Ahi! maledetto io son! Ach! vervloekt ben ik!
Iddio su noi vegliò! God heeft over ons gewaakt!