Richard Strauss
Die Herrin schläft. De meesteres slaapt.
Ich geh' zur Jagd. Ik ga op jacht.
Heute streif' ich Vandaag zwerf ik
bis an die Mondberge tot aan de Maanbergen
und schicke meine Hunde en stuur mijn honden
über das schwarze Wasser, over het zwarte water,
wo ich meine Herrin fand, waar ik mijn meesteres vond,
und sie hatte den Leib en zij had het lijf
einer weissen Gazelle van een witte gazelle
und warf keinen Schatten en wierp geen schaduw
und entzündete mir das Herz. en zette mijn hart in vuur en vlam.
Wollte Gott, dass ich heute Gave God dat ik vandaag
meinen roten Falken wiederfände, mijn rode valk terugvond,
der mir damals die mij toen
meine Liebste fing! mijn liefste ving!
Denn als sie mir floh Want toen zij voor mij vluchtte
und war wie der Wind en was als de wind
und höhnte meiner – en bespotte mij –
und zusammenbrechen en in elkaar zakken
wollte mein Ross –, stond mijn ros op het punt –,
da flog er toen vloog hij
der weissen Gazelle naar de witte gazelle
zwischen die Lichter – tussen de ogen –
und schlug mit den Schwingen en sloeg met de vleugels
ihre süssen Augen! haar zoete ogen!
Da stürzte sie hin Toen stortte zij neer
und ich auf sie en ik op haar
mit gezücktem Speer – met geheven speer –
da riss sich's in Ängsten toen rukte het zich in angsten
aus dem Tierleib, los uit het dierenlijf,
und in meinen Armen en in mijn armen
rankte ein Weib! – rankte een vrouw!
O dass ich ihn wiederfände! O, dat ik hem terug mocht vinden!
Wie wollt' ich ihn ehren! – Hoe zou ik hem eren!
Den roten Falken! De rode valk!
Denn ich habe mich versündigt gegen ihn Want ik heb tegen hem gezondigd
in der Trunkenheit der ersten Stunde: in de dronkenschap van het eerste uur:
denn als sie mein Weib geworden war, want toen zij mijn vrouw was geworden,
da stieg Zorn in mir auf steeg er woede in mij op
gegen den Falken, tegen de valk,
dass er es gewagt hatte, dat hij het had gewaagd
auf ihrer Stirn zu sitzen op haar voorhoofd te zitten
und zu schlagen en te slaan
ihre süssen Lichter! haar zoete ogen!
Und in der Wut En in mijn woede
warf ich den Dolch wierp ik de dolk
gegen den Vogel naar de vogel
und streifte ihn, en schampte hem,
und sein Blut tropfte nieder. – en zijn bloed druppelde neer.
Herr, wenn du anstellst Heer, als je onderneemt
ein solches Jagen – zo'n jacht –
leicht bleibst du dann fern über Nacht? blijf je dan gemakkelijk een nacht weg?
Kann sein, drei Tage Het kan zijn dat ik drie dagen
komm' ich nicht heim! niet thuiskom!
Hüte du mir die Herrin Behoed jij voor mij de meesteres
und sag ihr: wenn ich jage – en zeg haar: als ik jaag –
es ist um sie dan is het om haar
und aber um sie! en nogmaals om haar!
Und was ich erjage, En wat ik buitmaak,
mit Falke und Hund, met valk en hond,
und was mir fällt en wat mij toevalt
von Pfeil und Speer: van pijl en speer:
es ist anstatt ihrer! het is in haar plaats!
Denn meiner Seele Want voor mijn ziel
und meinen Augen en voor mijn ogen
und meinen Händen en voor mijn handen
und meinem Herzen en voor mijn hart
ist sie die Beute is zij de prooi
aller Beuten van alle prooien,
ohn' Ende! zonder einde!