Wolfgang Amadeus Mozart
Nie werd' ich deine Huld verkennen, Nooit zal ik uw genade miskennen,
Mein Dank bleibt ewig dir geweiht! Mijn dank blijft eeuwig aan u gewijd!
An jedem Ort, zu jeder Zeit Op elke plaats, te elke tijd
Werd' ich dich groß und edel nennen. Zal ik u groot en edel noemen.
Wer so viel Huld vergessen kann, Wie zoveel genade vergeten kan,
Den seh' man mit Verachtung an. die zie men met verachting aan.
Wer so viel Huld Wie zoveel genade...
Nie werd' ich im Genuss der Liebe Nooit zal ik in het genot der liefde
Vergessen, was der Dank gebeut, vergeten wat de dank gebiedt,
Mein Herz, der Liebe nun geweiht, mijn hart, nu aan de liefde gewijd,
Hegt auch dem Dank geweihte Triebe. koestert ook aan de dank gewijde driften.
Wer so viel Huld Wie zoveel genade...
Wenn ich es je vergessen könnte, Als ik het ooit vergeten kon,
Wie nah' ich am Erdrosseln war, hoe dicht ik bij het wurgen was,
Und all der anderen Gefahr: en al het andere gevaar:
Ich lief', als ob der Kopf mir brennte. ik liep alsof mijn hoofd in brand stond.
Wer so viel Huld Wie zoveel genade...
Herr Bassa, ich sag' recht mit Freuden Heer Bassa, ik zeg met echte vreugde
Viel Dank für Kost und Lagerstroh, veel dank voor kost en stroleger,
Doch bin ich recht von Herzen froh, maar ik ben werkelijk van harte blij
Dass er mich lässt von dannen scheiden. dat hij mij van hier laat vertrekken.
Denn seh' er nur das Tier dort an, want kijk dat beest daar maar eens aan,
Ob man so was ertragen kann. of men zoiets verdragen kan.
Verbrennen sollte man die Hunde, Verbranden moest men de honden
Die uns so schändlich hintergehn; die ons zo schandelijk bedriegen;
Es ist nicht länger anzusehn, het is niet langer aan te zien,
Mir starrt die Zunge fast im Munde, mijn tong verstijft haast in mijn mond
Um ihren Lohn zu ordnen an: om hun loon vast te stellen:
Erst geköpft, Eerst onthoofd,
Dann gehangen, dan gehangen,
Dann gespießt dan gespietst
Auf heiße Stangen; op hete palen;
Dann verbrannt, dan verbrand,
Dann gebunden dan gebonden
Und getaucht, en ondergedompeld,
Zuletzt geschunden. ten slotte gevild.
Nichts ist so hässlich, als die Rache; Niets is zo lelijk als de wraak;
Hingegen menschlich, gütig sein; maar daarentegen menselijk en goedhartig zijn;
Und ohne Eigennutz verzeihn, en zonder eigenbelang vergeven,
Ist nur der großen Seelen Sache. is enkel de zaak van grote zielen.
Wer dieses nicht erkennen kann, Wie dit niet erkennen kan,
Den seh' man mit Verachtung an. die zie men met verachting aan.
Wer dieses nicht erkennen kann, Wie dit niet erkennen kan,
Den seh' man mit Verachtung an. die zie men met verachting aan.
Bassa Selim lebe lange, Lang leve Bassa Selim,
Ehre sei sein Eigentum, ere zij zijn eigendom,
Seine holde Scheitel prange moge zijn lieflijke kruin pralen
Voll von Jubel, voll von Ruhm. vol van gejuich, vol van roem.