Richard Strauss
Der Josef fahrt vor mit der neuen Kaross', hat himmelblaue Vorhäng, vier Apfelschimmel sind dran. Josef rijdt voor met de nieuwe karos, met hemelsblauwe gordijnen en vier appelschimmels ervoor.
Ist höchste Zeit, dass Euer Gnaden fahren. Der hochadelige Bräutigamsvater, sagt die Schicklichkeit, muss ausgefahren sein, bevor der silberne Rosenkavalier vorfahrt. Het is hoog tijd dat Uwe Genade vertrekt. De welvoeglijkheid wil dat de hoogadellijke vader van de bruid weg is voordat de zilveren rozenridder voorrijdt.
Wär' nicht geziemend, dass vor der Tür sie sich begegneten. Het zou niet gepast zijn als ze elkaar bij de deur tegenkwamen.
In Gottes Namen. Wenn ich wiederkomm', so führ' ich deinen Herrn Zukünftigen bei der Hand. In Gods naam. Als ik terugkom, breng ik je toekomstige man aan de hand mee.
Den edlen und gestrengen Herrn von Lerchenau! De edele en gestrenge heer van Lerchenau!
Jetzt steigt er ein. Der Xaver und der Anton springen hinten auf. Der Stallpag' reicht dem Josef seine Peitsch'n. Alle Fenster sind voller Leut'. Nu stapt hij in. Xaver en Anton springen achterop. De staljongen geeft Josef zijn zweep aan. Alle ramen zitten vol mensen.
In dieser feierlichen Stunde der Prüfung, da du mich, o mein Schöpfer, über mein Verdienst erhöhen und in den heiligen Ehestand führen willst, In dit plechtig uur van beproeving, nu u mij, o mijn Schepper, boven mijn verdienste wilt verheffen en naar de heilige staat van het huwelijk wilt leiden,
opfr' ich dir in Demut, mein Herz in Demut auf. Die Demut in mir zu erwecken, muss ich mich demütigen. offer ik u in deemoed, in deemoed mijn hart. Om de deemoed in mij te wekken, moet ik mij verootmoedigen.
Die halbe Stadt ist auf die Füss'. Aus dem Seminari schaun die Hochwürdigen von die Balkoner. Ein alter Mann sitzt oben auf der Latern'. De halve stad is op de been. De eerwaarde heren kijken vanaf de balkons van het seminarie. Een oude man zit boven op de lantaarnpaal.
Demütigen und recht bedenken: die Sünde, die Schuld, die Niedrigkeit, die Verlassenheit, die Anfechtung! Mij verootmoedigen en goed overdenken: de zonde, de schuld, de nederigheid, de verlatenheid, de aanvechting!
Die Mutter ist tot und ich bin ganz allein. Für mich selber steh' ich ein. Aber die Ehe ist ein heiliger Stand. Mijn moeder is dood en ik sta er helemaal alleen voor. Ik moet voor mezelf instaan. Maar het huwelijk is een heilige staat.
Er kommt, er kommt in zwei Karossen. Die erste ist vierspännig, die ist leer. In der zweiten, sechsspännigen, sitzt er selber, der Rosenkavalier. Hij komt, hij komt in twee karossen. De eerste, met vier paarden, is leeg. In de tweede, met zes paarden, zit hij zelf, de rozenridder.
Ich will mich niemals meines neuen Standes überheben - Ik wil mij nooit laten voorstaan op mijn nieuwe stand...
- mich überheben. ...mij nooit laten voorstaan.
Was rufen denn die? Wat roepen ze daar?
Den Namen vom Rosenkavalier und alle Namen von deiner neuen fürstlichn Verwandschaft rufen's aus. Ze roepen de naam van de rozenridder en alle namen van je nieuwe vorstelijke familie.
Jetzt rangier'n sich die Bedienten. Die Lakaien springen rückwärts ab! Nu stellen de bedienden zich op. De lakeien springen achter van de koets!
Werden sie mein' Bräutigam sein' Namen auch so ausrufen, wenn er angefahren kommt!? Zullen ze de naam van mijn bruidegom ook zo uitroepen als hij komt aanrijden?
Sie reissen den Schlag auf! Er steigt aus! Ganz in Silberstück' ist er angelegt, von Kopf zu Fuss. Wie ein heil'ger Engel schaut er aus. Ze rukken het portier open! Hij stapt uit! Hij is van top tot teen in zilverlaken gekleed. Hij ziet eruit als een heilige engel.
Herrgott im Himmel! Ich weiss, der Stolz ist eine schwere Sünd'. Aber jetzt kann ich mich nicht demütigen. Jetzt geht's halt nicht! Denn das ist ja so schön, so schön! Lieve Heer in de hemel! Ik weet dat hoogmoed een zware zonde is. Maar nu kan ik mij niet verootmoedigen. Nu lukt het gewoon niet! Want het is zo mooi, zo mooi!