Jules Massenet
Il n'a pas un front soucieux, Hij heeft geen zorgelijk gelaat,
Mais faut-il déjà qu'il soit grave, maar moet hij nu al ernstig zijn,
Quand la gaîté rit dans ses yeux! terwijl de vrolijkheid lacht in zijn ogen!
Vous dites: c'est un polisson! U zegt: hij is een deugniet!
Mais je sais qu'il n'est que volage. Maar ik weet dat hij enkel wispelturig is.
Et d'ailleurs, il aurait raison En trouwens, hij zou gelijk hebben
D'avoir les défauts de son âge. om de gebreken van zijn leeftijd te hebben.
On le hait... insinuez-vous, Men haat hem, suggereert u;
Prenez garde, c'est par rancune, pas op, dat is uit rancune,
Car si plus d'un en est jaloux, want als meer dan een op hem jaloers is,
C'est qu'il plaît sans doute à plus d'une. komt dat vast doordat hij meer dan een vrouw bevalt.
Il plaît, on ne sait pas pourquoi, Hij bevalt, men weet niet waarom,
Il plaît dès qu'il dit quelque chose, hij bevalt zodra hij iets zegt,
Et quand... timide... il devient coi... en als hij, verlegen, verstomt...
Il plaît parce qu'il devient rose. bevalt hij omdat hij roze kleurt.
Puis, c'est l'ami que je défends En dan, het is de vriend die ik verdedig
Et défendrai... plus que moi-même... en zal verdedigen... meer dan mezelf...
Mais je me fâchais... suis-je enfant! Maar ik werd boos... wat ben ik een kind!