Jules Massenet
Toi qui m'es apparue! Jij die aan mij verschenen bent!
Ah! Ach!
par pitié dis-moi, dis-moi de quel nom te salue, Zeg me toch, ik smeek je, met welke naam je wordt begroet,
Ô Reine, la Céleste Cour O Koningin, door het hemelse Hof
Qui, dans le Paradis, t'invoque avec amour... dat jou in het paradijs vol liefde aanroept...
Par pitié, dis-le moi! In genadesnaam, zeg het me!
Par pitié! In genadesnaam!
Toi! Toi! qui m'es apparue! Jij! Jij, die aan mij verschenen bent!
Pour vous je serai L'inconnue! Voor u zal ik de Onbekende zijn!
Beauté du Ciel venue, Schoonheid, neergedaald uit de hemel,
Qui donc es-tu? Wie ben je toch?
Pour vous je serai L'inconnue! Voor u zal ik de Onbekende zijn!
Qui donc es-tu? Wie ben je toch?
L'inconnue! De Onbekende!
L'inconnue! De Onbekende!
Je serai L'inconnue! L'inconnue! Ik zal de Onbekende zijn! De Onbekende!
Ô céleste Inconnue! O hemelse Onbekende!
Vous l'avez dit, je suis le rêve et dois passer U zegt het zelf: ik ben de droom, en die gaat voorbij
Sans qu'il en reste trace... zonder dat er een spoor van overblijft...
Comme s'efface Zoals vervaagt
Un reflet du ciel... que l'on voit glisser een spiegeling van de hemel... die je ziet glijden
Sur l'eau que le vent ride et pousse... over het water dat de wind rimpelt en voortstuwt...
Et qui bientôt ira se perdre dans la mousse... en dat zich weldra zal verliezen in het mos...
Je te perdrais, moi, je te perdrais? Ik zou jou verliezen, ik, ik zou jou verliezen?
Non... non... plutôt le trépas... Nee... nee... liever de dood...
Qui que tu sois, partout, Wie je ook bent, overal,
partout, je veux suivre les pas! overal wil ik je voetstappen volgen!
Non, je vais fuir, hélas! Nee, ik moet vluchten, helaas!
Et vous ne me reverrez pas! En u zult mij nooit meer terugzien!
Hélas! Helaas!
Ah! cette parole cruelle, Ach! dat wrede woord,
Est-ce bien toi qui l'as dite? Ben jij het echt die dat zei?
Comment Ta douce lèvre peut-elle Hoe kan jouw zachte lip
La prononcer? dat uitspreken?
Ton œil candide la dément... Jouw argeloze oog spreekt het tegen...
Vous êtes mon Prince Charmant! U bent mijn Prins Charmant!
Et si j'écoutais mon envie, En als ik naar mijn verlangen luisterde,
Je voudrais conserver ma vie zou ik mijn leven willen bewaren
À vous complaire enkel om u te behagen
seulement... alleen maar...
Vous êtes mon Prince Charmant. U bent mijn Prins Charmant.
Et mon âme gémit, blessée En mijn ziel kreunt, gewond,
Jusqu'à mourir, mourir à la pensée tot stervens toe, stervend bij de gedachte
De vous attrister u te bedroeven,
seulement... alleen maar...
Vous êtes mon Prince Charmant. U bent mijn Prins Charmant.
Vous U
êtes mon Prince Charmant! bent mijn Prins Charmant!
Eh bien... laisse ta main... Welnu... geef me je hand...
... ma main? ...mijn hand?
Dans la mienne pressée... gedrukt in de mijne...
... ainsi? ...zo?
Oui... car si de Ja... want als
toi j'étais abandonné, jou, ik verlaten was,
Lors, je serais ton prince infortuné... dan zou ik jouw ongelukkige prins zijn...
Sa voix Zijn stem
est comme une harmonie is als een harmonie
Qui ravit mon oreille et tient mon cœur charmé! die mijn oor verrukt en mijn hart betoverd houdt!
Sa voix tient mon cœur, mon cœur charmé! Zijn stem houdt mijn hart, mijn hart betoverd!
Oui, du seul souvenir de cette heure bénie, Ja, alleen al de herinnering aan dit gezegende uur,
Mon esprit restera... embaumé! Mijn geest zal ervan doorgeurd blijven!
Reste! reste! Blijf! Blijf!
Prends Neem
pitié de mon cœur! medelijden met mijn hart!
pitié! pitié de mon cœur! medelijden! medelijden met mijn hart!
Reste et prends pitié de mon cœur alarmé! Blijf en heb medelijden met mijn verontruste hart!
Éveille en mon esprit la douceur infinie, Wek in mijn geest de oneindige zachtheid,
Et le charme innocent de l'Avril embaumé pour toujours... embaumé En de onschuldige bekoring van de geurige aprilmaand, voor altijd... geurig
Je t'aime et t'aime toujours! Ik hou van jou, en zal altijd van je houden!
Rien ne m'éloignera de toi... Niets zal mij van jou wegvoeren...
Qu'importe l'heure! Wat doet het uur ertoe!
il la faut oublier! we moeten het vergeten!
Je suis à tes genoux pour te mieux supplier! Ik lig op mijn knieën om je des te beter te smeken!
Je t'aime! reste! Ik hou van jou! Blijf!
Ah! je frissonne! déjà! déjà! l'heure qui sonne... Ach, ik huiver! Al, al slaat het uur...
Mon Dieu! Mijn God!
C'est l'heure! Het is het uur!
Ah! Ah!
Minuit! Middernacht!
Suis-je fou? Suis-je fou? Ben ik gek? Ben ik gek?
Qu'est-elle devenue? Wat is er van haar geworden?
Inconnue! qu'est-elle devenue? Onbekende! Wat is er van haar geworden?
Ô céleste Inconnue! O hemelse Onbekende!