Jules Massenet
Et savoir obtenir de ma femme un peu d'obéissance. en het voor elkaar krijgen dat mijn vrouw een beetje gehoorzaamt.
Hélas! vouloir n'est pas pouvoir! Helaas! willen is nog geen kunnen!
Pourquoi, grands Dieux, veuf et tranquille, Waarom toch, grote goden, terwijl ik weduwnaar was en mijn rust had,
Vivant chez moi, loin de la ville, thuis woonde, ver van de stad,
Exempt de soucis et d'émoi, geen zorgen kende en geen opschudding,
Près de ma fillette adorable, en dicht bij mijn allerliefste dochtertje was,
Ai-je quitté ma ferme et mes grands bois! waarom heb ik toen mijn boerderij en mijn grote bossen verlaten!
Pourquoi? Pourquoi? Pourquoi? Pourquoi? Waarom? Waarom? Waarom? Waarom?
Pour m'en aller tenter le diable, Om de duivel te gaan verzoeken,
En étant le mari doordat ik de echtgenoot ben,
Re-mari, très marri opnieuw getrouwd en er diep ongelukkig van,
D'une comtesse fière et d'humeur redoutable van een trotse gravin met een geducht humeur,
Qui m'apportait en dot, die me als bruidsschat meebracht:
non! c'est épouvantable... nee! het is afschuwelijk...
Deux belles filles, twee mooie dochters,
deux! twee!
Hélas! mon sort est lamentable, Helaas! mijn lot is bedroevend,
À les chérir je suis condamné par la loi! condamné par la loi! de wet veroordeelt me ertoe om van hen te houden! de wet veroordeelt me!
Plaignez-moi! ombre de Philémon! Heb medelijden met mij! schim van Philemon!
plaignez-moi! heb medelijden met mij!
Encore, si j'étais seul à gémir, mais non, En dan nog, als ik de enige was die eronder leed, maar nee,
Pour toi c'est l'abandon, ô ma fillette! jou laten ze aan je lot over, o mijn kind!
Ah! que je souffre, en te voyant, Lucette, Ach, wat doet het me pijn je zo te zien, Lucette,
Sans affiquets, ni collerette... zonder opsmuk, zonder kraagje zelfs...
Te cacher pour venir me donner un baiser, hoe je je wegduikt om me een kus te komen geven,
Sans un regard... pour m'accuser. zonder één blik die mij iets verwijt.
Quand au logis seulette terwijl jij moederziel alleen in huis achterblijft
Je te laisse pendant le bal! en ik je daar laat zitten zolang het bal duurt!
En te voyant ainsi, ah! que je souffre! Als ik je zo zie, ach, wat doet dat pijn!
Ô ma Lucette! O mijn Lucette!
que je souffre! wat doet dat pijn!
Que veux-tu, je sens que c'est mal, Wat wil je, ik weet heus wel dat het niet deugt,
Mais, si ma femme gronde et rage, maar als mijn vrouw tekeergaat en raast,
Je tremble et je ne peux résister à l'orage! sta ik te trillen en houd ik het onweer niet tegen!
Ce sera peut-être pénible, Het zal misschien zwaar worden,
Il faudra bien qu'un jour, enfin, chez moi... maar op een dag moet het er toch van komen, hier bij mij thuis...
Il faudra bien que je finisse par être maître! op een dag moet ik hier toch de baas worden!
Un jour, enfin, chez moi, je finirai par être maître! Op een dag word ik hier in huis eindelijk de baas!
Un jour, enfin, chez moi, Op een dag, hier bij mij thuis,
Enfin, je finirai par être maître! word ik eindelijk de baas!
Enfin je serai maître! Eindelijk ben ik de baas!
Enfin je serai maître! Eindelijk ben ik de baas!
Maître! Maître! Maître! De baas! De baas! De baas!
Madame! Mevrouw!
Ma femme! hélas! partons! Mijn vrouw! helaas! wegwezen!
Vouloir n'est pas pouvoir! Willen is nog geen kunnen!