Jean-Philippe Rameau
Temple des demy-Dieux que j'habite à jamais, Tempel der halfgoden waar ik voor eeuwig woon,
Combattez dans mon cœur ma flâme renaissante ; bestrijd in mijn hart die herlevende vlam;
L'Amour jusqu'en ces lieux me poursuit de ses traits : zelfs hier nog achtervolgt de liefde mij met haar pijlen:
Castor n'y voit que son Amante, Castor ziet hier alleen zijn geliefde,
Et vous perdez tous vos attraits : en u verliest al uw bekoring:
Séjour de l'éternelle paix, oord van eeuwige vrede,
Ne calmerez-vous point mon ame impatiente ? zult u dan mijn rusteloze ziel niet tot bedaren brengen?
Que ce murmure est doux, que cet ombrage est frais ; Hoe zoet dit geruis, hoe koel deze schaduw;
De ces accords touchants la volupté m'enchante : de wellust van deze ontroerende klanken betovert mij:
Tout rit, tout prévient mon attente, alles lacht mij toe, alles komt mijn verlangen voor,
Et je forme encor des regrets ! en toch voel ik nog spijt!
Séjour de l'éternelle paix, oord van eeuwige vrede,
Ne calmerez-vous point mon ame impatiente ? zult u dan mijn rusteloze ziel niet tot bedaren brengen?