Jean-Philippe Rameau
D'un seul de tes regards dissipant mon effroi, verdrijf met één blik van jou mijn angst,
Calme aussi ma douleur profonde. en verzacht ook mijn diepe smart.
O ! Mon Pere, écoûte mes vœux : O mijn vader, hoor mijn bede:
L'immortalité qui m'enchaîne, De onsterfelijkheid die mij ketent
Pour ton fils desormais n'est qu'un supplice affreux ; is voor jouw zoon voortaan niets dan een gruwelijke kwelling;
Castor n'est plus, et ma vangeance est vaine, Castor is er niet meer, en mijn wraak is vergeefs,
Si ta voix souveraine als jouw soevereine stem
Ne le rappelle à des jours plus heureux ; hem niet terugroept naar gelukkiger dagen;
O ! Mon Pere, écoute mes vœux. O mijn vader, hoor mijn bede.
Que son retour, mon Fils, auroit pour moi de charmes ! Wat zou het mij verheugen als hij terugkwam, mijn zoon!
Mais l'Enfer a des loix que je ne puis forcer ; maar de Hel heeft wetten die ik niet kan doorbreken;
Le destin me défend de répondre à tes larmes, Het lot verbiedt mij gehoor te geven aan jouw tranen,
Et mon amour te deffend d'y penser. en mijn liefde verbiedt jou eraan te denken.
Eh ! pourquoy cet ordre sévere ? Ach, waarom dit strenge bevel?
Ce qu'Alcide aux Enfers a pû pour son ami, Wat Alcides in de Hel voor zijn vriend heeft kunnen doen,
Ne le pourray-je pour mon frere ? zou ik dat voor mijn broer niet kunnen?
D'Alcmene à ton amour le destin fut uni, Het lot heeft Alcmene aan jouw liefde verbonden,
Mais l'amour de Léda te fut-elle moins chere ? maar was de liefde van Léda jou minder dierbaar?
Ah ! Laisse-moy percer jusques aux sombres bords : Ach, laat mij doordringen tot aan de donkere oevers:
J'ouvriray sous mes pas les antres de la terre, Ik zal onder mijn voeten de spelonken van de aarde openen,
J'iray braver Pluton, j'iray chercher les Morts ; ik zal Pluto trotseren, ik zal de doden gaan zoeken;
A la lueur de ton tonnerre, In het schijnsel van jouw donder,
J'enchaîneray Cerbere ; & vainqueur de ces lieux, ik zal Cerberus ketenen; en als overwinnaar van die oorden
Je reverray mon frere, & mon pere, & les cieux. zie ik mijn broer weer, en mijn vader, en de hemel.
J'ai voulu te cacher le sort qui te menace ; Ik heb het lot dat jou bedreigt voor je willen verbergen;
Si tu descends au séjour de la nuit, als jij afdaalt naar het rijk van de nacht,
Aux barrieres du jour, Castor sera conduit ; dan wordt Castor naar de poorten van de dag gebracht;
Mais il est ordonné, pour prix de ton audace, maar er is bepaald dat jij, als prijs voor jouw vermetelheid,
Que tu prennes sa place. zijn plaats inneemt.
Télaire, hélas !... Pour toûjours Télaire, helaas!... Voor altijd
Tu me serois ravie ! zou jij mij ontnomen worden!
Tes jours éternels, tes beaux jours Jouw eeuwige dagen, jouw mooie dagen
Sont trop dignes d'envie. zijn al te benijdenswaardig.
Eh ! quel éclat peut faire aimer la vie, Ach, welke luister kan iemand het leven doen liefhebben,
Lorsqu'un amour fatal empoisonne son cours... wanneer een noodlottige liefde de loop van dat leven vergiftigt...
Non, je verray Castor, il verra Télaire ; Nee, ik zal Castor zien, hij zal Télaire zien;
Il est aimé, c'est à lui d'être heureux ; hij wordt geliefd, hem komt het geluk toe;
Chaque instant qu'icy je respire, Elk ogenblik dat ik hier adem
Est un bien que j'enleve à son cœur amoureux. is geluk dat ik aan zijn liefhebbende hart ontneem.
Avant que de céder au penchant qui t'inspire, Voordat je toegeeft aan de aandrang die jou drijft,
Voy ce que tu perds dans les Cieux. zie wat je in de hemel verliest.
Plaisirs, enfants du Ciel, charmes de mon Empire, Genoegens, kinderen van de Hemel, pracht van mijn rijk,
Plaisirs, vous qui faites les Dieux, Genoegens, jullie die de goden maken,
Triomphez d'un Dieu qui soupire. zegevier over een god die zucht.