Jean-Philippe Rameau
Voulez-vous qu'aux Enfers j'abandonne mon Frere ? Wilt u dat ik mijn broer aan de Onderwereld overlaat?
Les Dieux nous le rendront ; Jupiter est son Pere. De Goden zullen hem ons teruggeven; Jupiter is zijn Vader.
Vivez, & laissez-moy mourir. Leef, en laat mij sterven.
Tu meurs... pour qui veux-tu que je respire encore ? Jij sterft... voor wie wil je dat ik nog adem?
Hélas ! régnez plûtôt, mon Frere est immortel, Helaas! Heers liever, mijn broer is onsterfelijk,
Mon Frere vous adore, mijn broer aanbidt u,
Vous pleurerez tous-deux le supplice éternel, U zult beiden om de eeuwige marteling wenen,
D'un Amant... van een minnaar...
Non, Cruel, tu ne m'as point aimée : Neen, Wrede, jij hebt mij helemaal niet bemind:
O Ciel ! c'est mon amant qui me donne un Epoux O Hemel! mijn minnaar is het die mij een Echtgenoot geeft
C'est pour sauver vos jours que mon ame allarmée... Het is om uw dagen te redden dat mijn ziel, verontrust...
Un cœur plus tendre eut été plus jaloux. Een teder hart zou jaloerser zijn geweest.
Non Cruel, non Ingrat, tu ne m'as point aimée. Neen Wrede, neen Ondankbare, jij hebt mij niet bemind.
Arrêtez, redoutez le charme de vos pleurs ; Houd op, vrees de betovering van uw tranen;
Si j'osois balancer, il est des dieux vangeurs, Als ik zou durven weifelen, er zijn wrekende goden,
Sur moi, sur vous, peut-être, ils puniroient ma flâme. Op mij, op u misschien, zouden zij mijn vlam straffen.
De quelle horreur encor viens-tu fraper mon ame ! Met welke gruwel kom jij opnieuw mijn ziel treffen!
J'armerois Jupiter, son Fils a mes serments. Ik zou Jupiter wapenen, zijn Zoon heeft mijn eden.
Les Dieux qui t'ont sauvé sont-ils impitoyables ? Zijn de Goden die u gered hebben onmeedogend?
Nous nous aimons, hé ! sommes-nous coupables ? Wij beminnen elkaar, och! Zijn wij schuldig?
S'ils ont aimé, ces Dieux, ils plaindront des Amants. Als zij, deze Goden, bemind hebben, zullen zij medelijden hebben met Gelieven.
Qu'ai-je entendu ! Quel bruit ! Quels éclats de Tonnerre ! Wat heb ik gehoord! Welk gedruis! Welke donderslagen!
Helas ! C'est moy qui t'ay perdu. Helaas! Ik ben het die u verloren heeft.
J'entends frémir les airs, je sens trembler la Terre... Ik hoor de lucht huiveren, ik voel de Aarde beven...
C'en est fait, j'ay trop attendu. Het is gedaan, ik heb te lang gewacht.
Arrête, Dieu vangeur, arrête. Houd op, wrekende God, houd op.
L'Enfer est ouvert sous mes pas, De Hel staat open onder mijn voeten,
La foudre gronde sur ma tête. de bliksem rommelt boven mijn hoofd.
Ciel ! O ciel ! Télaire expire dans mes bras. Hemel! O Hemel! Télaire sterft in mijn armen.
Arrête, Dieu vangeur, arrête. Houd op, wrekende God, houd op.
Mais, le bruit cesse... ouvrez les yeux, Maar het gedruis houdt op... open de ogen,
A nos tourments, la Nature est sensible... Voor onze kwellingen is de Natuur gevoelig...
Et ces concerts harmonieux en deze harmonieuze klanken
Annoncent un Dieu plus paisible. kondigen een vrediger God aan.