Modest Mussorgsky
Он татарей бил нещадно, Hij sloeg de Tataren genadeloos neer,
чтоб им было неповадно zodat ze de lust zouden verliezen
вдоль по Руси гулять. om heel Rusland rond te zwerven.
Он подходом подходил Hij rukte op in zijn opmars
да под Казань-городок; tot vlak bij het stadje Kazan;
он подкопы подкопал hij groef zijn mijnen en tunnels
да под Казанку реку. tot diep onder de rivier de Kazanka.
Как татаре-то по городу похаживают, Terwijl de Tataren door de stad paraderen,
на царя Ивана-то поглядывают, stiekem loerend naar tsaar Ivan,
зли татарове! de boze Tataren!
Грозный царь-от закручинился, De geduchte tsaar werd somber,
он повесил головушку hij liet zijn hoofd hangen
на правое плечо. tot op zijn rechterschouder.
Уж как стал царь пушкарей сзывать, Toen begon de tsaar zijn kanonniers te roepen,
пушкарей всё зажигальщиков, kanonniers, allemaal lontstekers,
зажигальщиков! de lontstekers!
Задымилася свечка воску ярова, Een kaars van helder was begon te smeulen,
подходил молодой пушкарь-от een jonge kanonnier kwam aanlopen
к бочечке. naar het vaatje.
А и с порохом-то бочка En het kruitvat daar
закружилася. ging aan het rollen.
Ой, по подкопам покатилася, Ach, door de tunnels rolde het,
да и хлопнула. en toen knalde het!
Завопили, загалдели зли татарове, De boze Tataren gilden en tierden,
благим матом заливалися. luidkeels jammerend uit volle borst.
Полегло татаровей тьма-тьмущая, Een ontelbare schare Tataren lag verslagen,
полегло их сорок тысячей и три тысячи. veertigduizend en drieduizend van hen sneuvelden.
Так-то во городе было во Казани… Zo ging het in de stad Kazan...
Э! Eh!