Gaetano Donizetti
Regina! … rincoratevi, Koningin!… Houd moed,
nel ciel ponete fede. vertrouw op de hemel.
Hanno confin le lagrime, Aan tranen komt een eind,
perir virtù non può. deugd kan niet vergaan.
O mie fedeli, o sole O mijn trouwe vriendinnen, de enigen
a me rimaste nella mia sventura die mij in mijn ongeluk zijn gebleven
consolatrici, ogni speranza, è vero, om mij te troosten: alle hoop, het is waar,
posta è nel cielo, in lui soltanto … In terra ligt in de hemel, alleen daar… Op aarde
non v'ha riparo per la mia ruina. is er geen redding voor mijn ondergang.
Che rechi, Hervey? Wat breng je, Hervey?
Regina! … Koningin!…
Duolmi l'amaro incarco a cui m'elegge Het smart mij, de bittere taak die
il Consiglio de' Pari. de raad van de lords mij oplegt.
Ebben? Favella. Nou? Spreek.
Ei queste ancelle appella Hij roept deze dienaressen
al suo cospetto. voor zijn aangezicht.
Noi! Wij!
Nel suo proposto Aan zijn voornemen
è dunque fermo il Re! Tanta al cor mio houdt de koning dus vast! Mijn hart
ferita ei recherà? … zal hij zo'n wond toebrengen?…
Che dir poss'io? Wat kan ik zeggen?
Piegar la fronte è forza Ik moet het hoofd buigen
al regale voler, qualunque ei sia. voor de wil van de koning, wat die ook is.
Dell'innocenza mia Van mijn onschuld
voi testimoni siate … moeten jullie getuigen zijn…
tenere amiche … lieve vriendinnen…
Oh! dì funesto! O, rampzalige dag!
Andate. Ga nu.