Gaetano Donizetti
Odo romor... si appressa Ik hoor geluid... er nadert iemand
a queste stanze alcun... troppo indugiai... deze vertrekken... ik heb te lang getreuzeld...
Cessa... tropp'oltre vai... Hou op... je gaat te ver...
troppo insisti, o fratello... je dringt te veel aan, broer...
Un sol momento Eén ogenblik maar
ti piaccia udirlo: alcun periglio, il credi, wil hem aanhoren: geen enkel gevaar, geloof me,
correr non puoi... bensì lo corri, e grave, loop je daarbij... maar je loopt er wel een, en een groot,
se fai col tuo rigore als je door je strengheid
che il duol soverchi ogni ragione in lui. zijn verdriet het van al zijn verstand laat winnen.
Lassa! e cagion del suo ritorno io fui! Wee mij! en ik ben de oorzaak van zijn terugkeer!
Ebben... mel guida, e veglia Goed dan... breng hem bij mij, en let
attento sì che a noi non giunga alcuno goed op dat niemand bij ons komt
che a me fedel non sia. die mij niet trouw is.
Riposa in me. Vertrouw op mij.
(Né uscir poss'io?... Che fia?) (En ik kan er niet uit?... Wat gaat er gebeuren?)
Debole io fui... dovea Ik ben zwak geweest... ik had
ferma negar... non mai vederlo... Ahi! vano vastberaden moeten weigeren... hem nooit zien... Ach! vergeefs
di mia ragion consiglio: is de raad van mijn verstand:
non ne ascolta la voce il cor codardo. mijn laffe hart luistert niet naar zijn stem.