Gaetano Donizetti
È sgombro il loco... Ai loro uffici intente De plek is verlaten... met hun taken bezig,
stansi altrove le ancelle... E dove alcuna zijn de dienstmaagden elders... En mocht er een
me qui vedesse, ella pur sa che in quelle mij hier zien, zij weet immers dat ik in die
più recondite stanze, anco talvolta meest verborgen vertrekken soms,
ai privati concenti Anna m'invita. door Anna voor besloten muziek word uitgenodigd.
Questa da me rapita Dit door mij ontvreemde
cara immagine sua, ripor degg'io lieve beeld van haar, moet ik terugleggen
pria che si scopra l'ardimento mio, voordat mijn vermetelheid ontdekt wordt,
un bacio ancora, un bacio, nog één kus, één kus,
adorate sembianze... Addio, beltade aanbeden gelaat... Vaarwel, schoonheid
che sul mio cor posavi, die op mijn hart rustte,
e col mio core palpitar sembravi. en met mijn hart leek mee te kloppen.
ogni stilla del mio pianto elke druppel van mijn tranen
risvegliava un tuo sospir. wekte een zucht in je op.
A tal vista il core audace Bij die aanblik kon mijn vermetele hart,
pien di speme e di desir, vol hoop en verlangen,
ti scopria l'ardor vorace je de verslindende gloed onthullen
che non oso altrui scoprir. die ik aan niemand anders durf te onthullen.