Gaetano Donizetti
(Io sentii sulla mia mano (Ik voelde op mijn hand
la sua lagrima corrente … zijn traan biggelen…
della fiamma più cocente heter dan een vlam
si diffonde sul mio cor.) verspreidt hij zich over mijn hart.)
(Ah! pensava a me lontano, (Ach! ze dacht aan mij, ver weg,
me ramingo non soffrìa; ze verdroeg niet dat ik rondzwierf;
ogni affanno il core obblìa, mijn hart vergeet alle kommer,
io rinasco, io spero ancor.) ik herleef, ik hoop weer.)
Ah! che fai? ti frena, insano, Ach! Wat doe je? Beheers je, dwaas,
ogni sguardo è in te rivolto; ieder oog is op jou gericht;
hai palese, hai scritto in volto openlijk, op je gezicht geschreven, staat
lo scompiglio del tuo cor. de onrust van je hart.
(A te spetta il far che vano (Het is aan jou ervoor te zorgen
non riesca il grande intento; dat het grote plan niet mislukt;
d'ogni passo, d'ogni accento van elke stap, van elk woord
sii costante esplorator.) moet jij onafgebroken de verspieder zijn.)
(Non indarno il mio Sovrano (Niet tevergeefs vertrouwt mijn vorst
in me fida il suo disegno: mij zijn plan toe:
io sarò, mia fé ne impegno, ik zal, dat zweer ik op mijn woord,
de' suoi cenni esecutor.) zijn bevelen uitvoeren.)
(Che mai fia? sì mite e umano (Wat heeft dit te betekenen? Zo zacht en menselijk
oggi il Re, sì lieto in viso? de koning vandaag, zo opgewekt van gezicht?
Mentitore è il suo sorriso, Zijn glimlach liegt,
e foriero del furor.) en de voorbode van zijn woede.)
Or che reso ai patrii lidi Nu u aan de kusten van uw vaderland bent teruggegeven
e assoluto appien voi siete, en volledig vrijgesproken,
in mia Corte, fra i più fidi, aan mijn hof, onder mijn trouwste getrouwen,
spero ben che rimarrete. hoop ik zeer dat u zult blijven.
Mesto, o Sire, per natura, Somber van aard, sire,
destinato a vita oscura … voorbestemd tot een leven in de schaduw…
mal saprei … zou ik nauwelijks weten…
No, no, lo bramo. Nee, nee, ik wil het.
Rochefort, lo affido a te. Rochefort, ik vertrouw hem aan jou toe.
Per la caccia omai partiamo … Laten we nu ter jacht gaan…
Anna, addio. Anna, vaarwel.
(Son fuor di me.) (Ik ben buiten mezelf.)
Questo dì per noi spuntato Deze dag, voor ons aangebroken
con sì lieti e fausti auspici, met zulke blijde en gunstige voortekenen,
dai successi più felici met het gelukkigste succes
coronato splenderà. bekroond zal hij stralen.
(Ah! per me non sia turbato (Ach! moge hij voor mij niet verduisterd zijn
quando in ciel tramonterà.) wanneer hij aan de hemel ondergaat.)
(Altra preda amico fato (Een andere prooi zal een gunstig lot
ne' miei lacci guiderà.) in mijn strikken drijven.)