Christoph Willibald Gluck
Et sur l'excès de mon malheur en werp op de diepte van mijn ellende
Jetez un regard favorable! een welwillende blik!
Rien n'égale mon désespoir, Niets evenaart mijn wanhoop,
Mes tourments, ma douleur amère mijn kwellingen, mijn bittere verdriet.
Si l'on n'est pas épouse et mère, Wie geen echtgenote en moeder is,
On ne saurait les concevoir. kan ze zich niet voorstellen.
Ô vous dont les tendres appas O jullie, wier tedere bekoring
Sont l'image, à mes yeux si chère, het beeld zijn, mijn ogen zo dierbaar,
De mon époux, de votre père, van mijn echtgenoot, van jullie vader,
Venez! jetez-vous dans mes bras... kom! werp jullie in mijn armen...
Quand je vous presse sur mon sein, Als ik jullie tegen mijn borst druk,
Mes chers fils! mon cœur se déchire; mijn lieve zonen! breekt mijn hart;
Je sens augmenter mon martyre, ik voel mijn lijden groter worden,
En pensant à votre destin. als ik aan jullie lot denk.