Giuseppe Verdi
Ritorna vincitor!... E dal mio labbro Keer als overwinnaar terug! En van mijn eigen lippen
uscì l'empia parola! Vincitore ontsnapte dat goddeloze woord! Overwinnaar
del padre mio... di lui che impugna l'armi van mijn vader, van hem die de wapens opneemt
per me... per ridonarmi voor mij, om mij terug te geven
una patria, una reggia! e il nome illustre een vaderland, een paleis en de roemruchte naam
che qui celar mi è forza. Vincitore die ik hier verbergen moet. Overwinnaar
de' miei fratelli... ond'io lo vegga, tinto van mijn broeders, zodat ik hem zou zien, gekleurd
del sangue amato, trionfar nel plauso door het bloed dat ik liefheb, triomferend in de juichkreten
dell'egizie coorti!... e dietro il carro, van de Egyptische legers, en achter de strijdwagen,
un re... mio padre... di catene avvinto!... een koning, mijn vader, in ketenen geboeid!
Al seno d'un padre Aan de borst van een vader
la figlia rendete: geef de dochter terug:
struggete le squadre verpletter de legers
dei nostri oppressor! van onze onderdrukkers!
Sventurata! che dissi?... e l'amor mio?... Rampzalige! Wat zei ik? En mijn liefde?
dunque scordar poss'io Kan ik dan vergeten
questo fervido amor che oppressa e schiava deze vurige liefde die mij, verdrukt en geknecht,
come raggio di sol qui mi beava? als een zonnestraal hier gelukkig maakte?
Imprecherò la morte Zou ik de dood afroepen
a Radamès... a lui che amo pur tanto! over Radamès, over hem die ik zo innig liefheb!
Ah! non fu in terra mai Ach! Nooit was er op aarde
da più crudeli angoscie un core affranto. een hart, door wredere kwellingen gebroken.
I sacri nomi di padre... di amante De heilige namen van vader, van geliefde,
né profferir poss'io, né ricordar... kan ik niet uitspreken, niet in herinnering brengen,
per l'un... per l'altro... confusa... tremante... voor de een, voor de ander, verward, bevend,
io piangere vorrei... vorrei pregar. zou ik willen wenen, zou ik willen bidden.
Ma la mia prece in bestemmia si muta... Maar mijn gebed verkeert in godslastering,
delitto è il pianto a me... colpa il sospir... wenen is voor mij een misdaad, de zucht een zonde,
in notte cupa la mente è perduta... in donkere nacht is mijn geest verloren,
e nell'ansia crudel vorrei morir. en in wrede angst zou ik willen sterven.
Numi, pietà del mio soffrir! Goden, heb medelijden met mijn lijden!
Speme non v'ha pe 'l mio dolor... Er is geen hoop voor mijn smart,
amor fatal tremendo amor noodlottige liefde, verschrikkelijke liefde,
spezzami il cor fammi morir! breek mijn hart, laat mij sterven!