Giuseppe Verdi
Chi mai fra gl'inni e i plausi Wie, te midden van de lofzangen en het gejuich,
Erge alla gloria il vol. verheft zijn vlucht naar de roem.
Al par d'un Dio terribile, Gelijk een vreselijke god,
Fulgente al par del sol! stralend als de zon!
Vieni: sul crin ti piovano Kom: laat op je haren neerregenen
Contesti ai lauri i fior: bloemen, gevlochten door de lauweren:
Suonin di gloria i cantici laat de lofzangen der roem klinken
Coi cantici d'amor. samen met de liederen der liefde.
(Ah! Vieni, amor mio, m'inebria, (Ach! Kom, mijn liefste, bedwelm mij,
Fammi beato il cor!) maak mijn hart gelukzalig!)
Or dove son le barbare Waar zijn nu de barbaarse
Orde dello stranier? horden van de vreemdeling?
Siccome nebbia sparvero Als nevel verdwenen zij
Al soffio del guerrier. bij de adem van de krijger.
Vieni: di gloria il premio Kom: de prijs van de roem
Raccogli, o vincitor; vergaar haar, o overwinnaar;
T'arrise la vittoria, De overwinning lachte je toe,
T'arriderà l'amor. de liefde zal je toelachen.
(Ah! Vieni, amor mio, ravvivami (Ach! Kom, mijn liefste, doe mij herleven
D'un caro accento ancor!) met één lief woord nog eens!)
Vieni: sul crin ti piovano Kom: laat op je haren neerregenen
Contesti ai lauri i fior; bloemen, gevlochten door de lauweren;
Suonin di gloria i cantici laat de lofzangen der roem klinken
Coi cantici d'amor. samen met de liederen der liefde.
(Ah! vieni, amor mio, m'inebria, (Ach! Kom, mijn liefste, bedwelm mij,
Fammi beato il cor!) maak mijn hart gelukzalig!)
Fu la sorte dell'armi a' tuoi funesta, Het krijgslot was rampzalig voor de jouwen,
Povera Aida! Il lutto arme Aida! Het verdriet
Che ti pesa sul cor teco divido, dat op je hart drukt deel ik met je,
Io son l'amica tua... ik ben je vriendin...
Tutto da me tu avrai... Vivrai felice! Van mij zul je alles krijgen... Je zult gelukkig leven!
(Amore, amore! Gaudio, tormento, (Liefde, liefde! Vreugde, kwelling,
Soave ebbrezza, ansia crudel! zoete roes, wrede angst!
Ne' tuoi dolori la vita io sento, In jouw smarten voel ik het leven,
Un tuo sorriso mi schiude il ciel.) één glimlach van jou opent voor mij de hemel.)
(Ah, quel pallore... quel turbamento (Ach, die bleekheid... die ontroering
Svelan l'arcana febbre d'amor. verraden de verborgen koorts van de liefde.
D'interrogarla quasi ho sgomento, Ik durf haar haast niet te ondervragen,
Divido l'ansie del suo terror.) ik deel de angsten van haar ontzetting.)
Ebben: qual nuovo fremito Welnu: welke nieuwe huivering
T'assal, gentil Aida? overvalt je, zachte Aida?
I tuoi segreti svelami, Onthul mij je geheimen,
All'amor mio t'affida. vertrouw je toe aan mijn liefde.
Tra i forti che pugnarono Onder de dapperen die streden
Della tua patria a danno, tot schade van jouw vaderland,
Qualcuno... un dolce affanno iemand... een zoete kwelling
Forse... a te in cor destò? wekte misschien... iets in je hart?
Pietà ti prenda del mio dolor. Laat medelijden met mijn smart je bevangen.
È vero, io l'amo d'immenso amor. Het is waar, ik bemin hem met een onmetelijke liefde.
Tu sei felice, tu sei possente, Jij bent gelukkig, jij bent machtig,
Io vivo solo per questo amor! ik leef alleen voor deze liefde!
Trema, vil schiava! Spezza il tuo core; Beef, gemene slavin! Verbrijzel je hart;
Segnar tua morte può quest'amore; deze liefde kan je dood betekenen;
Del tuo destino arbitra sono, ik ben de meester van jouw lot,
D'odio e vendetta le furie ho in cor. de furiën van haat en wraak zijn in mijn hart.
Tu sei felice, tu sei possente, Jij bent gelukkig, jij bent machtig,
Io vivo solo per questo amor! ik leef alleen voor deze liefde!
Pietà ti prenda del mio dolor! Laat medelijden met mijn smart je bevangen!
Trema, vil schiava! Spezza il tuo core; Beef, gemene slavin! Verbrijzel je hart;
Del tuo destino arbitra son, ik ben de meester van jouw lot,
D'odio e vendetta le furie ho in cor. de furiën van haat en wraak zijn in mijn hart.
Su! del Nilo al sacro lido Op! naar de heilige oever van de Nijl
Sien barriera i nostri petti; laat onze borsten een wal zijn;
Non echeggi che un sol grido: laat slechts één kreet weerklinken:
Guerra e morte allo stranier! Oorlog en dood aan de vreemdeling!
Alla pompa che s'appresta, Bij de plechtigheid die zich aandient,
Meco, o schiava, assisterai; zul je mij, o slavin, bijwonen;
Tu prostrata nella polvere, jij neergeworpen in het stof,
Io sul trono, accanto al Re. ik op de troon, naast de Koning.
Ah pietà! Che più mi resta? Ach, erbarmen! Wat blijft mij nog?
Un deserto è la mia vita; Een woestijn is mijn leven;
Viva e regna, il tuo furore leef en heers, jouw woede
Io tra breve placherò. zal ik weldra stillen.
Quest'amore che t'irrita Deze liefde die je tergt
Nella tomba io spegnerò. zal ik in het graf doven.
Vien, mi segui, apprenderai Kom, volg mij, je zult leren
Se lottar tu puoi con me. of je het tegen mij kunt opnemen.
Ah! pietà! Quest'amor Ach! Erbarmen! Deze liefde
Nella tomba io spegnerò. zal ik in het graf doven.
Pietà! pietà! Erbarmen! Erbarmen!
Guerra e morte allo stranier! Oorlog en dood aan de vreemdeling!
... e apprenderai ...en je zult leren
Se lottar tu puoi con me. of je het tegen mij kunt opnemen.
Guerra e morte allo stranier! Oorlog en dood aan de vreemdeling!
Numi, pietà del mio martir, Goden, heb medelijden met mijn marteling,
Speme non v'ha pel mio dolor! er is geen hoop voor mijn smart!
Numi, pietà del mio soffrir! Goden, heb medelijden met mijn lijden!
Numi, pietà, pietà, pietà! Goden, erbarmen, erbarmen, erbarmen!