Francesco Cilea
Ma, dunque, è vero?... Maar dan, is het waar?...
Dite... Il gran Maurizio, voi? Zeg het me... de grote Maurizio, u?
E volevi sedurlo? En jij wilde hem verleiden?
In tuo favor... In jouw voordeel...
Lo puoi! Dat kun je!
Adriana!... Adriana!...
Eri degno d'un trono Je was een troon waardig
nell'assisa dell'umil alfier: in het gewaad van een nederig vaandrig:
or la frode gentil ti perdono, nu vergeef ik je het lieve bedrog,
poi che sei qual ti pinse il pensier... want je bent zoals mijn gedachte je schilderde...
Adriana deh, taci!... Adriana, zwijg toch!...
Lasciami dir... Laat mij spreken...
No! Che giova? Nee! Wat baat het?
Tu sei la mia vittoria, la mia corona nova, Jij bent mijn overwinning, mijn nieuwe kroon,
tu sorridente sei, lachend ben jij,
tra le procelle irate il lido della calma, te midden van de toornige stormen de oever van de kalmte,
il candido vessillo e l'incorrotta palma. het blanke vaandel en de onbedorven palm.
O mia adorata, della vita mia O mijn aanbeden liefste, van mijn leven
sei la ragion suprema, la somma poesia!... ben jij de hoogste reden, de allerhoogste poëzie!...
Son del tuo sole un raggio, un fior della tua gloria... Ik ben een straal van jouw zon, een bloem van jouw roem...
Tu con la spada ardente scrivi l'eterna istoria: Met je gloeiende zwaard schrijf jij de eeuwige geschiedenis:
io, come stel reciso, nell'ombra languirò... en ik, als een afgesneden stengel, zal in de schaduw kwijnen...
Fanciulla!... Meisje!...
Ma ti scosta... Maar ga bij me vandaan...
Ecco, ritornan già... Kijk, ze komen al terug...