Francesco Cilea
Sì, con l'ansia, con l'impeto ardente Ja, met de hunkering, met de gloeiende drang
di chi sente van wie voelt
primamente dischiudersi il core... haar hart voor het eerst opengaan...
Egli è mio! L'amor suo m'appartiene: Hij is de mijne! Zijn liefde is van mij:
chi mai viene wie zou ooit komen
le catene sue dolci a tentar? om zijn zoete ketenen te beproeven?
Io son sua per l'amor ch'è più forte Ik ben de zijne door een liefde die sterker is
della sorte!... dan het lot!...
Egli è il sol, che raccende e rischiara Hij is de zon die opnieuw ontvlamt en verlicht
l'alma ignara, de nietsvermoedende ziel,
nell'amara sua notte crudele... in haar bittere, wrede nacht...
Egli è il re de' miei sogni, egli il lume, Hij is de koning van mijn dromen, hij het licht,
egli il nume hij de godheid
che mi assume nell'ultimo Cielo!... die mij opneemt in de uiterste Hemel!...
Ah! ti scopro! Ah! Ik heb je door!
Voi chi siete? Wie bent u?
Son possente! Ik ben machtig!
No! Temete! Nee! Vreest u!
Ti disprezzo, ti calpesto! Ik veracht je, ik vertrap je!
Vi salvo. Ik red u.
Non più! Genoeg!
Ciel! (Mio marito!) Hemel! (Mijn man!)
(Il Principe!) (De prins!)
Restate! Blijft u!
Dio! God!
Presto dei lumi... Scendete dunque! Gauw, lichten... Ga dan naar beneden!
Fuggita! vile!! Gevlucht! Laf!!