Pyotr Ilyich Tchaikovsky
Another 87 lines follow, each with its translation and IPA.
Create an accountПускай погибну я, но прежде بگذار هلاک شوم، اما پیش از آن
я в ослепительной надежде در امیدی خیرهکننده
блаженство темное зову, سعادتی سیاه را فرا میخوانم،
я негу жизни узнаю! شیرینی زندگی را خواهم چشید!
Я пью волшебный яд желаний! من زهر جادوییِ هوسها را مینوشم!
меня преследуют мечты! رویاها تعقیبم میکنند!
Везде, везде передо мной همهجا، همهجا پیش روی من
Мой искуситель роковой! هم وسوسهگر سرنوشتم است!
Везде, везде, он предо мною! همهجا، همهجا، او پیش روی من است!
Нет, все не то! Начну сначала! نه، همهاش اشتباه است! دوباره شروع میکنم!
Ах, что со мной! я вся горю! آه، چه بر من میآید! سراسر وجودم شعلهور شده است!
Не знаю, как начать... نمیدانم چگونه شروع کنم...
Теперь я знаю, в вашей воле اکنون میدانم که این در توان شماست
Меня презреньем наказать! تا مرا با تحقیر مجازات کند!
Но вы, к моей несчастной доле اما شما، به سرنوشت ناخوشایند من،
Хоть каплю жалости храня, و جز قطرهای از شفقت نگه دارید،
Вы не оставите меня. شما مرا رها نخواهید کرد.
Сначала я молчать хотела; در ابتدا میخواستم ساکت بمانم؛
Поверьте, моего стыда باور کنید، از شرمم
Вы не узнали б никогда, که هرگز نیاموخته بودید،
Никогда!.. هرگز!..
О да, клялась я сохранить в душе آه بله، سوگند خوردم که در روحم نگه دارم
Признанье в страсти пылкой и безумной! این اعترافِ شور و شوقِ سوزان و دیوانهوار!
Увы! не в силах я владеть своей душой! ای وای! توان مهار کردن روح خودم را ندارم!
Пусть будет то, что быть должно со мной! آنچه باید بشود، با من بشود!
Ему признаюсь я! Смелей! Он все узнает! به او اعتراف خواهم کرد! جسور باش! او همه چیز را خواهد دانست!
Зачем, зачем вы посетили нас? چرا، چرا به دیدن ما آمدید؟
В глуши забытого селенья در دلِ جنگلهای دورافتادهٔ یک دهکدهٔ فراموششده
Я б никогда не знала вас, هرگز شما را نمیشناختم،
Не знала б горького мученья. نه این عذاب تلخ را چشیده باشم.
Души неопытной волненья تلاطم روحی ناپخته،
Смирив, со временем, (как знать?) که به موقع آرام گرفته (چه کسی میداند؟)،
По сердцу я нашла бы друга, شاید دوستی همدل با دل خود یافته باشم،
Была бы верная супруга میتوانستم همسر وفاداری باشم
И добродетельная мать... و مادری پارسا...
Другой! Нет, никому на свете یکی دیگر! نه، به هیچکس در دنیا
Не отдала бы сердца я! قلبم را به هیچکس نمیدادم!
То в Вышнем суждено совете, در عالیترین شورا مقرر شده است،
То воля неба: я твоя! این خواست آسمان است: من از آن توام!
Вся жизнь моя была залогом تمام عمرم تضمینی بوده است
Свиданья верного с тобой; از دیداری قطعی با تو؛
Я знаю: ты мне послан Богом میدانم: تو را خدا به سوی من فرستاده است،
До гроба ты хранитель мой. تا گور، تو نگهبان منی.
Ты в сновиденьях мне являлся, تو در رؤیا بر من ظاهر شدی،
Незримый, ты уж был мне мил, نامرئی، تو پیش از این برایم عزیز بودی،
Твой чудный взгляд меня томил, نگاه شگفتانگیزت عذابم داد،
В душе твой голос раздавался. صدای تو در روحم طنینانداز شد.
Давно ... нет, это был не сон! سالها پیش... نه، این یک رؤیا نبود!
Ты чуть вошел, я вмиг узнала... به محض ورودت، فوراً تو را شناختم...
Вся обомлела, запылала, تمام وجودم سست شد، برافروخته شدم،
И в мыслях молвила: вот он! و در ذهنم گفتم: او همانجاست!
Вот он! او همانی است!
Не правда ль! Я тебя слыхала... مگر نه! من صدای تو را شنیدم...
Ты говорил со мной в тиши, تو در سکوت با من سخن گفتی،
Когда я бедным помогала, زمانی که به فقرا کمک میکردم،
Или молитвой услаждала یا با دعایی آرامش بخشیدم
Тоску волнуемой души? اندوه جان پریشانم؟
И в это самое мгновенье و در همین لحظه،
Не ты ли, милое виденье, آیا این تو نبودی، ای رویای عزیز،
В прозрачной темноте мелькнул, که در تاریکی شفاف، درخشید،
Приникнув тихо к изголовью? و آرام به بالینم تکیه زدهای؟
Не ты ль с отрадой и любовью آیا این تو نبودی که با شادی و عشق،
Слова надежды мне шепнул? کلمات نجواگونهٔ امید به من؟
Кто ты, мой ангел ли хранитель تو کیستی، فرشته نگهبان من
Или коварный искуситель? یا وسوسهگر فریبکار؟
Мои сомненья разреши. ابهاماتم را برطرف کن.
Быть может, это все пустое, شاید همه اینها بیهوده باشد،
Обман неопытной души, فریب یک روح ناآزموده،
И суждено совсем иное?.. و سرنوشت چیز کاملاً متفاوتی را رقم زده است؟..
Но так и быть! Судьбу мою اما باشد! سرنوشت من
Отныне я тебе вручаю, از این پس به تو میسپارم،
Перед тобою слезы лью, پیش روی تو اشکهایم را میریزم،
Твоей защиты умоляю, از تو پناه میطلبم،
Умоляю! التماس میکنم!
Вообрази: я здесь одна! تخیل کن: من اینجا کاملاً تنها هستم!
Никто меня не понимает! هیچکس مرا درک نمیکند!
Рассудок мой изнемогает, عقل از سرم پریده،
И молча гибнуть я должна! و باید در سکوت هلاک شوم!
Я жду тебя, منتظر تو هستم،
Я жду тебя! Единим словом منتظر تو هستم! با یک کلمهی تنها
Надежды сердца оживи, امیدهای قلبم را زنده کن،
Иль сон тяжелый перерви. یا این کابوس سنگین را بشکن.
Увы, заслуженным укором! وای، با سرزنش شایسته!
Кончаю, страшно перечесть تمام میکنم؛ از بازخواندنش میترسم.
Стыдом и страхом замираю, از شرم و هراس یخ میزنم،
Но мне порукой ваша честь. اما شرافت شما ضامن من است.
И смело ей себя вверяю! و با جسارت خود را به آن میسپارم!