Ruggero Leoncavallo
Oso! Le ho detta tutta la verità! Ik durf! Ik heb haar de hele waarheid verteld!
Le hai parlato? Ah, l'infame! Tu non le hai detto... Heb je met haar gesproken? Ach, ellendige! Je hebt haar toch niet verteld...
Ho detto Ik heb haar verteld
tutto: sì, tutto! I nostri baci, l'ardente affetto, alles: ja, alles! Onze kussen, de vurige hartstocht,
le notti innamorate; sai? le follie!... Che sei de nachten vol liefde; weet je wel? de dwaasheden!... Dat jij
mio, tutto mio!... van mij bent, helemaal van mij!...
Sgualdrina! Sloerie!
Ah, come l'ami, lei! Ach, wat hou je van haar, van haar!
Ed ora io mi domando come, vicino a te, En nu vraag ik me af hoe ik, dicht bij jou,
potei scordar la dolce mia buona creatura; mijn lieve, goede schepsel kon vergeten;
come insozzare il nome mio, ch'ella porta, e me hoe ik mijn naam kon bezoedelen, die zij draagt, en mezelf
in quell'immondo amplesso della tua carne impura! in die vuile omhelzing van jouw onreine vlees!
Oh! tu m'hai ben guarito dalla fatal follia! O! Je hebt me goed genezen van die noodlottige waanzin!
ora chi sei conosco; so il fondo del tuo cor! nu weet ik wie je bent; ik ken de bodem van je hart!
e al rientrar domani nella dimora mia, en morgen, bij mijn terugkeer naar huis,
d'averti conosciuta mi resterà il rossor! zal me de schaamte bijblijven dat ik je heb gekend!