Victor Massé
C'est là! là que mon cœur sans crainte et sans remord Het is daar! daar dat mijn hart, zonder vrees en zonder wroeging,
A rêvé de connaître une heure de sa vie!… ervan droomde één uur van haar leven te kennen!…
J'ai pu la contempler, mes regards l'ont suivie! Ik heb haar mogen aanschouwen, mijn blikken zijn haar gevolgd!
Et maintenant j'attends la mort. En nu wacht ik op de dood.
De sa voix, de ses yeux, de sa voix, de ses yeux! van haar stem, van haar ogen, van haar stem, van haar ogen!
Ainsi qu'une immortelle Zoals een onsterfelijke godin
Sur la terre, après elle, op aarde, nadat zij is heengegaan,
Laisse un reflet des cieux, laisse un reflet des cieux! een weerschijn van de hemel achterlaat, een weerschijn van de hemel achterlaat!
Sa douce voix qui soupire Haar zachte stem die zucht
Est dans l'air que je respire; is in de lucht die ik adem;
Ces objets laissés épars deze verstrooid achtergelaten voorwerpen
Se chargent de ses regards. zijn doordrongen van haar blik.
De son adorable étreinte Van haar aanbeden omhelzing
Ces coussins gardent l'empreinte; bewaren deze kussens de afdruk;
Mille parfums caressants duizend strelende geuren
Brûlent, enivrent mes sens, enivrent mes sens! branden en bedwelmen mijn zinnen, bedwelmen mijn zinnen!
Ô demeure céleste, O hemelse woning,
Quelque chose te reste iets van haar blijft in je achter
De sa voix, de ses yeux, de sa voix, de ses yeux! van haar stem, van haar ogen, van haar stem, van haar ogen!
Ainsi qu'une immortelle Zoals een onsterfelijke godin
Sur la terre, après elle, op aarde, nadat zij is heengegaan,
Laisse un reflet des cieux, laisse un reflet des cieux! een weerschijn van de hemel achterlaat, een weerschijn van de hemel achterlaat!