Victor Massé
Telle sa flamme tendre naît et pénètre zo wordt haar tedere vlam geboren en dringt door
Notre cœur enchanté. in ons betoverde hart.
Le connais-tu, l'amour? Ken je haar, de liefde?
Il se glisse en nos veines par un secret détour, Ze sluipt in onze aderen langs een geheime omweg,
Pour éteindre ses feux nos révoltes sont vaines, om haar vuren te doven is ons verzet vergeefs,
Le connais-tu, l'amour? le connais-tu, l'amour? Ken je haar, de liefde? ken je haar, de liefde?
Versez! de ce flot qui bouillonne Schenk in! van deze ziedende stroom
L'ivresse est moins rapide encor, versez! komt de roes nog trager, schenk in!
Déjà ton front rayonne, Reeds straalt je voorhoofd,
L'essaim des voluptés s'élance et tourbillonne de zwerm van geneugten springt op en wervelt
Dans ton cœur de vingt ans et dans ta coupe d'or, in je hart van twintig jaar en in je gouden beker,
Versez! versez! Schenk in! schenk in!
L'amour est ton maître, il règne en vainqueur! De liefde is je meester, ze heerst als overwinnaar!
Il remplit ton être, il brûle ton cœur! Ze vervult je wezen, ze verbrandt je hart!
Le connais-tu, l'amour? Ken je haar, de liefde?
Que les bruits de la terre s'éteignent! l'heure fuit. Laat de geluiden van de aarde verstommen! het uur vervliegt.
Ô des cieux étoilés ineffable mystère! O onuitsprekelijk mysterie van de sterrenhemel!
Silence de la nuit! Stilte van de nacht!
Le connais-tu, l'amour? Ken je haar, de liefde?
De son rêve brisée et redoutant le jour, Uit haar droom gerukt en de dag vrezend,
L'âme endort doucement son ivresse apaisée, son ivresse apaisée!… wiegt de ziel zachtjes haar gestilde roes in slaap, haar gestilde roes!…
Le connais-tu, l'amour? Ken je haar, de liefde?