Giuseppe Verdi
Segreta, acerba Een geheime, bittere
cura che amor destò... kwelling die de liefde wekte...
(Che ascolto!) (Wat hoor ik!)
E voi En jij
cercate? zoekt?
Pace... svellermi dal petto Vrede... om uit mijn borst te rukken
chi sì fatale e desiato impera! hem die, zo noodlottig en begeerd, over mij heerst!
Lui, che su tutti il ciel arbitro pose. Hem, die de hemel als heerser boven allen stelde.
(Anima mia!) (Mijn ziel!)
L'oblio v'è dato. Arcane Vergetelheid is je gegeven. Verborgen
stille conosco d'una magic'erba, druppels ken ik van een toverkruid,
che rinnovella il cor. Ma chi n'ha d'uopo dat het hart vernieuwt. Maar wie het nodig heeft
spiccarla debbe di sua man nel fitto moet het met eigen hand plukken in het holst
delle notti... Funereo van de nacht... Grafsomber
è il loco. is de plek.
Ov'è? Waar is het?
L'osate Waag jij het
voi? zelf?
Sì, qual esso sia. Ja, wat het ook zij.
Dunque ascoltate. Luister dan.
Della città all'occaso, Aan de westrand van de stad,
là dove al tetro lato daar waar op de sombere kant
batte la luna pallida de bleke maan neerschijnt
sul campo abominato... op het vervloekte veld...
Abbarbica gli stami Het wortelt zijn stengels
a quelle pietre infami, aan die eerloze stenen,
ove la colpa scontasi waar de schuld geboet wordt
coll'ultimo sospir! met de laatste adem!
Mio dio! qual loco! Mijn God! wat een plek!
Attonita Verbijsterd
e già tremante siete? en al bevend ben je?
(Povero cor!) (Arm hart!)
V'esanima? Ontneemt het je alle leven?
Agghiaccio... Ik verstijf van kou...
E l'oserete? En zul je het wagen?
Se tale è il dover mio Als dat mijn plicht is
troverò possa anch'io. zal ook ik de kracht vinden.
Stanotte? Vannacht?
Sì. Ja.
(Non sola: (Niet alleen:
ché te degg'io seguir.) want ik moet je volgen.)
Consentimi, o signore, Sta mij toe, o Heer,
virtù ch'io lavi 'l core, de kracht om mijn hart te reinigen,
e l'infiammato palpito en om het ontvlamde bonzen te stillen
nel petto mio sopir! in mijn borst tot rust te brengen!
(Ardo, e seguirti ho fisso (Ik brand, en ik ben vastbesloten je te volgen
se fosse nell'abisso, al was het in de afgrond,
pur ch'io respiri, Amelia, zolang ik maar mag ademen, Amelia,
l'aura de' tuoi sospir.) de adem van jouw zuchten.)
Osa, e berrai nel farmaco Waag het, en in het brouwsel zul je drinken
l'oblio de' tuoi martir, de vergetelheid van jouw kwellingen,
va', non tremar, l'incanto ga, beef niet, de betovering
inaridisce il pianto. droogt de tranen op.
Figlia d'averno, schiudi la chiostra, Dochter van de hel, ontsluit uw poort,
e tarda meno a noi ti mostra. en talm minder, toon je aan ons.
Presto partite. Ga snel weg.
Stanotte... Vannacht...
Addio... Vaarwel...