Puccini
E quel grido, traverso stirpe e stirpe En die kreet, door geslacht na geslacht,
qui nell'anima mia si rifugiò! vond hier in mijn ziel een toevlucht!
Principessa Lou-Ling, ava dolce e serena Prinses Lou-Ling, zachte en serene voormoeder
che regnavi nel tuo cupo silenzio die heerste in jouw duistere stilte
in gioia pura, e sfidasti inflessibile e sicura in pure vreugde, en die onbuigzaam en zeker uitdaagde
l'aspro dominio, oggi rivivi in me! de wrede heerschappij, vandaag herleef je in mij!
Fu quando il Re dei Tartari Het was toen de koning van de Tartaren
le sette sue bandiere dispiegò. zijn zeven banieren ontvouwde.
Pure nel tempo che ciascun ricorda, Toch, in een tijd die ieder zich herinnert,
fu sgomento e terrore e rombo d'armi. was er ontzetting en verschrikking en wapengekletter.
Il regno vinto! Il regno vinto! Het rijk verslagen! Het rijk verslagen!
E Lou-Ling, la mia ava, trascinata En Lou-Ling, mijn voormoeder, weggesleurd
da un uomo come te, come te straniero, door een man als jij, als jij een vreemdeling,
là nella notte atroce daar in de gruwelijke nacht
dove si spense la sua fresca voce! waar haar frisse stem werd uitgedoofd!
Da secoli ella dorme Sinds eeuwen slaapt zij
nella sua tomba enorme. in haar reusachtige graf.
O Principi, che a lunghe carovane O prinsen, die in lange karavanen
d'ogni parte del mondo qui venite uit alle delen van de wereld hierheen komen
a gettar la vostra sorte, om jullie lot te wagen,
io vendico su voi, su voi quella purezza, op jullie, op jullie wreek ik die reinheid,
quel grido e quella morte! die kreet en die dood!
Mai nessun m'avrà! Niemand zal mij ooit bezitten!
L'orror di chi l'uccise vivo nel cuor mi sta! De gruwel van hem die haar doodde leeft voort in mijn hart!
No, no! Mai nessun m'avrà! Nee, nee! Niemand zal mij ooit bezitten!
Ah, rinasce in me l'orgoglio di tanta purità! Ach, in mij herleeft de trots op zo'n zuiverheid!