Richard Wagner
wohl könnt' auch ich erwidern wel zou ook ik kunnen antwoorden
von einem Kahn, van een boot,
der klein und arm die klein en arm
an Irlands Küste schwamm, aan Ierlands kust dreef,
darinnen krank waarin ziek
ein siecher Mann een zieke man
elend im Sterben lag. ellendig op sterven lag.
Isoldes Kunst Isoldes kunst
ward ihm bekannt; werd hem bekend;
mit Heilsalben met heelzalven
und Balsamsaft en balsemsap
der Wunde, die ihn plagte, van de wond die hem kwelde,
getreulich pflag sie da. verzorgde zij toen trouw.
Der »Tantris« Hij die zich „Tantris”
mit sorgender List sich nannte, met zorgzame list noemde,
als Tristan als Tristan
Isold' ihn bald erkannte, herkende Isolde hem weldra,
da in des Müss'gen Schwerte toen zij in het zwaard van de ledige
eine Scharte sie gewahrte, een kerf ontwaarde,
darin genau waarin precies
sich fügt' ein Splitter, een splinter paste,
den einst im Haupt die zij eens in het hoofd
des Iren-Ritter, van de Ierse ridder,
zum Hohn ihr heimgesandt, tot hoon haar thuisgezonden,
mit kund'ger Hand sie fand. met kundige hand zij vond.
Da schrie's mir auf Toen schreeuwde het in mij op
aus tiefstem Grund! uit diepste grond!
Mit dem hellen Schwert Met het blinkende zwaard
ich vor ihm stund, stond ik voor hem,
an ihm, dem Überfrechen, aan hem, de overbrutale,
Herrn Morolds Tod zu rächen. om heer Morolds dood te wreken.
Von seinem Lager Van zijn legerstee
blickt' er her --- keek hij naar mij op ---
nicht auf das Schwert, niet naar het zwaard,
nicht auf die Hand --- niet naar de hand ---
er sah mir in die Augen. hij keek mij in de ogen.
Seines Elendes Zijn ellende
jammerte mich! --- bewoog mij tot deernis! ---
Das Schwert --- ich liess es fallen! Het zwaard --- ik liet het vallen!
Die Morold schlug, die Wunde, De wond die Morold sloeg,
sie heilt' ich, dass er gesunde die heelde ik, opdat hij genaze
und heim nach Hause kehre, en weer naar huis zou keren,
mit dem Blick mich nicht mehr beschwere! en mij met die blik niet langer kwelde!