Edward Elgar
They aspire zij streven ernaar
To become gods, goden te worden,
By a new birth, door een nieuwe geboorte,
And an extra grace, en extra genade,
And a score of merits, en een reeks verdiensten,
As if aught alsof iets
Could stand in place de plaats kon innemen
Of the high thought, van de verheven gedachte
And the glance of fire en de vurige blik
Of the great spirits, van de grote geesten,
The powers blest; de gezegende machten;
The lords by right, de rechtmatige heren,
The primal owners, de oorspronkelijke bezitters
Of the proud dwelling van de trotse woning
And realm of light, - en het rijk van licht,
Dispossessed, onteigend,
Aside thrust, opzijgestoten,
Chucked down, neergesmeten,
By the sheer might door de blote macht
Of a despot's will, van de wil van een despoot,
Of a tyrant's frown, van de frons van een tiran,
Who after expelling die na de verdrijving van
Their hosts, gave, hun legers
Triumphant still, nog steeds triomferend
And still unjust, en nog steeds onrechtvaardig,
Each forfeit crown elke verbeurde kroon gaf
To psalm-droners, aan psalmzeurders
And canting groaners, en kwezelende kreuners,
To every slave, aan iedere slaaf
And pious cheat, en vrome bedrieger
And crawling knave, en kruipende schurk
Who licked the dust die het stof likte
Under his feet. onder zijn voeten.