Anton Rubinstein
клянусь позором преступленья ik zweer bij de schande van de misdaad
и вечной правды торжеством; en bij de zege van de eeuwige waarheid;
клянусь паденья горькой мукой, ik zweer bij de bittere kwelling van mijn val,
победы краткою мечтой; bij de korte droom van overwinning;
клянусь свиданием с тобой ik zweer bij de ontmoeting met jou
и вновь грозящею разлукой; en bij het afscheid dat opnieuw dreigt;
клянуся небом я и адом, ik zweer bij de hemel en bij de hel,
земной святыней и тобой; bij een aardse heiligdom en bij jou;
клянусь твоим последним взглядом, ik zweer bij jouw laatste blik,
клянусь твоею первою слезой, ik zweer bij jouw eerste traan,
незлобных уст твоих дыханьем, bij de adem van jouw zachte lippen,
волною шёлковых кудрей; bij de golf van jouw zijden lokken;
клянусь блаженством и страданьем, ik zweer bij gelukzaligheid en bij lijden,
клянусь любовию моей, — ik zweer bij mijn liefde,
отрёкся я от старой мести, ik heb mijn oude wraak afgezworen,
отрёкся я от гордых дум; ik heb mijn trotse gedachten afgezworen;
хочу я с небом примириться, ik wil mij met de hemel verzoenen,
хочу любить, хочу молиться, ik wil liefhebben, ik wil bidden,
хочу я веровать добру. ik wil in het goede geloven.
Не будешь больше ты томиться, Niet langer zul je smachten,
любить ты станешь и молиться! je zult gaan liefhebben en bidden!
Слезой раскаянья сотру Met een traan van berouw zal ik wegwissen
я на челе, тебя достойном, van een voorhoofd dat jou waardig is,
следы небесного огня, — de sporen van het hemelse vuur,
и мир в неведенье спокойном en laat de wereld in rustige onwetendheid
пусть доцветает без меня! verder bloeien tot het einde zonder mij!
Конец, конец приходит злу! Een einde, een einde komt aan het kwaad!
Ужель ни клятв, ни обещаний Zijn er dan werkelijk geen onverbrekelijke
ненарушимых больше нет? eden of beloften meer?
Всесозидающий, O al-scheppende,
вечно благой, eeuwig goedertieren,
даждь нам и в этот день geef ons ook op deze dag
мир и покой! vrede en rust!
Творец!.. Творец… Schepper!.. Schepper…
О, верь мне: я один поныне O, geloof me: ik alleen heb tot nu toe
тебя постиг и оценил… jou begrepen en naar waarde geschat…
О, пощади, оставь меня! O, spaar mij, laat mij met rust!
Избрав тебя своей святыней, Nadat ik jou tot mijn heiligdom koos,
я власть у ног твоих сложил. legde ik mijn macht neer aan jouw voeten.
Слышишь… слышишь ли… Hoor je… hoor je…
сёстры обители, вставши от сна, de zusters van het klooster, ontwaakt uit hun slaap,
славят творца! prijzen de Schepper!
Я жду твоей любви, как дара, Ik wacht op jouw liefde, als een geschenk,
и вечность дам тебе за миг! en ik geef je de eeuwigheid voor een ogenblik!
Ах, пощади, уйди, оставь меня! Ach, spaar mij, ga weg, laat mij met rust!
В любви, как в злобе — верь, Тамара, — In de liefde, als in de boosaardigheid, geloof me, Tamara,
я неизменен и велик! ben ik onveranderlijk en groot!
Сжалься, сжалься надо мной! Heb medelijden, heb medelijden met mij!
В любви, как в злобе, — верь, Тамара, — In de liefde, als in de boosaardigheid, geloof me, Tamara,
я неизменен и велик! ben ik onveranderlijk en groot!
Уйди… оставь меня… Ga weg… laat mij met rust…
Тамара!.. Tamara!..
Уйди… уйди… Ga weg… ga weg…
Тамара!.. Tamara!..
Люби меня! Люби меня! Heb mij lief! Heb mij lief!
Ах, творец, творец, тебя, тебя зову! Ach, Schepper, Schepper, U, U roep ik aan!
Нет сил, нет сил, увы, молиться не могу! Geen kracht, geen kracht, helaas, ik kan niet bidden!
Зачем, зачем он здесь, в келии святой, Waarom, waarom is hij hier, in mijn heilige cel,
здесь, здесь, где я искала свой покой?! hier, hier, waar ik mijn rust zocht?!
Печально за стеной высокой Treurig, achter de hoge muur,
ты не угаснешь без страстей, zul je niet wegkwijnen zonder hartstochten,
среди молитв, равно далёко te midden van gebeden, even ver
от божества и от людей. van het goddelijke en van de mensen.
О нет, прекрасное созданье, O nee, prachtig schepsel,
к иному ты присуждена; voor een ander lot ben je bestemd;
тебя иное ждёт страданье, een ander lijden wacht je,
иных восторгов глубина. de diepte van andere verrukkingen.
Да, над вселенною займётся Ja, boven het heelal zal ontvlammen
заря иного бытия, de dageraad van een ander bestaan,
когда преступный след проклятья wanneer het schuldige spoor van de vloek
ты снимешь с моего чела! je van mijn voorhoofd zult wegnemen!
Молчи, молчи!.. Zwijg, zwijg!..
Оставь меня, уйди!.. Laat mij met rust, ga weg!..
Молчи, молчи!.. Молю, уйди!.. Zwijg, zwijg!.. Ik smeek je, ga weg!..
Тебя я, вольный сын эфира, Ik, de vrije zoon van de ether,
возьму в надзвёздные края; zal je meenemen naar streken voorbij de sterren;
и будешь ты царицей мира, en je zult de koningin van de wereld zijn,
подруга вечная моя! mijn eeuwige gezellin!
Толпу духов моих служебных Een schare van mijn dienende geesten
я приведу к твоим стопам; zal ik aan jouw voeten brengen;
прислужниц лёгких и волшебных, lichte en betoverde dienaressen,
красавица, тебе я дам! o schoonheid, zal ik je schenken!
Не возмущай меня, молю!.. Breng mij niet in verwarring, ik smeek je!..
Загубишь душу ты мою!.. Je zult mijn ziel te gronde richten!..
И так борьбой истомлена. Ik ben al uitgeput door de strijd.
Молчи, тебя я слушать не должна! Zwijg, ik mag niet naar je luisteren!
Молю, молчи! Ik smeek je, zwijg!
Ах, приди, божественный хранитель, Ach, kom, goddelijke beschermer,
рабыню защити свою!.. verdedig jouw dienares!..
Он не идёт… Чем я грешна, Hij komt niet… Waarin heb ik gezondigd,
что отвернулся ты от меня? dat je je van mij hebt afgewend?
Чем?.. Ах, я несчастная!.. Waarin?.. Ach, ik ongelukkige!..
Я для тебя с звезды восточной Voor jou zal ik van de oostelijke ster
сорву венец золотой; een gouden kroon plukken;
возьму с цветов росы полночной, ik zal de middernachtelijke dauw van de bloemen nemen,
его усыплю той росой. en ik zal hem met die dauw bestrooien.
Лучом румяного заката Met een straal van de blozende zonsondergang
твой стан, как лентой, обовью; zal ik jouw middel als met een lint omwinden;
дыханьем чистым аромата met de zuivere adem van geur
окрестный воздух напою; zal ik de omringende lucht vervullen;
всечасно дивною игрою voortdurend, met wonderbaarlijk spel
твой слух лелеять буду я; zal ik jouw gehoor strelen;
чертоги пышные построю ik zal weelderige paleizen bouwen
из бирюзы и янтаря; van turkoois en barnsteen;
я опущусь на дно морское, ik zal afdalen naar de bodem van de zee,
я полечу за облака, ik zal voorbij de wolken vliegen,
я дам тебе всё земное, ik zal je al het aardse geven,
всё, всё! alles, alles!
Люби меня! Heb mij lief!
Нет, никогда… никогда!.. Nee, nooit… nooit!..
Люби меня! Heb mij lief!
Нет, не могу. Не должна!.. Nee, ik kan niet. Ik mag niet!..
Тамара!.. Tamara!..
Что со мной? Wat gebeurt er met mij?
О, ты жесток, ты жесток! O, je bent wreed, je bent wreed!
Ведь страсть твою я властью ада Immers, jouw hartstocht zou ik met de macht van de hel
вызвать бы мог! kunnen oproepen!
Ах, ужасны речи мне твои! Ach, jouw woorden zijn verschrikkelijk voor mij!
Уйди, твой взгляд наводит страх! Ga weg, jouw blik boezemt mij angst in!
А я у ног твоих, пойми, Maar ik, aan jouw voeten, begrijp het,
жду обновленья, жду любви! ik wacht op vernieuwing, ik wacht op liefde!
Тамара!.. Tamara!..
Судьба земли в твоих руках! Het lot van de aarde ligt in jouw handen!
Что со мной, о боже? Wat gebeurt er met mij, o God?
И страх в душе, и в сердце ад! Angst in mijn ziel, en de hel in mijn hart!
Несчастная, несчастная! Ongelukkige, ongelukkige die ik ben!
О небо, помоги!.. O hemel, help mij!..
Ах, я изнемогаю… Ach, ik bezwijk…
Жить — лишь с тобой! Leven, alleen met jou!
Сиять ты будешь вечной славой! Je zult stralen met eeuwige roem!
Зла больше нет, я небу брат. Er is geen kwaad meer, ik ben een broeder van de hemel.
О, будь моя, люби меня! O, wees de mijne, heb mij lief!
Я в твоих руках… Ik ben in jouw handen…
Но пощади… Maar heb genade…
Тебя люблю! Ik heb je lief!
Пощади… уйди… молю… уйди… Heb genade… ga weg… ik smeek je… ga weg…
О, миг любви, миг обновленья! O, ogenblik van liefde, ogenblik van vernieuwing!
Молю… Ik smeek je…
Тамара! Tamara!
Молю… Ik smeek je…