Giuseppe Verdi
Come s'unisce, o luna, Hoe versmelt, o maan,
all'onda il tuo chiaror!... uw schijnsel met de golven!...
Amante amplesso pare Het lijkt een liefdevolle omhelzing
di due verginei cor! van twee reine harten!
Ma gli astri e la marina Maar de sterren en de zee,
che pingono alla mente wat roepen zij op in de geest
dell'orfana meschina?... van het arme weesmeisje?...
La notte atra, crudel, De zwarte, wrede nacht,
quando la pia morente toen de stervende vrome
sclamò: «ti guardi il ciel». uitriep: "de hemel behoede u".
O altero ostel, soggiorno O trots verblijf, woonplaats
di stirpe ancor più altera, van een geslacht nog trotser,
il tetto disadorno het eenvoudige dak
non obliai per te!... vergat ik niet, om jou!...
Solo in tua pompa austera Alleen in uw strenge pracht
amor sorride a me... glimlacht de liefde naar mij...
S'inalba il ciel, ma l'amoroso canto De hemel kleurt wit, maar het liefdevolle lied
non s'ode ancora!... wordt nog niet gehoord!...
Ei mi terge ogni dì, come l'aurora Hij droogt voor mij elke dag, zoals de dageraad
la rugiada dei fior, del ciglio il pianto. de dauw van de bloemen, de tranen van mijn wimper.