Charles Gounod
Où suis-je ? Ah ! oui, je me rappelle. Waar ben ik? Ah! ja, nu herinner ik het me.
Tout ce qui m'attachait à la vie est brisé ; Alles wat mij aan het leven bond is verbroken;
Il ne me reste plus que la nuit éternelle mij rest niets meer dan de eeuwige nacht
Pour reposer mon cœur de douleur épuisé. om mijn van verdriet uitgeputte hart te laten rusten.
A tous mes maux fidèle, trouw aan al mijn smarten,
Les consolais toujours ! ze altijd hebt getroost!
En vain ton doux murmure Tevergeefs wil je zachte gemurmel
Veut m'aider à souffrir ; me helpen het lijden te dragen;
Non, tu ne peux guérir nee, je kunt niet genezen
Ma dernière blessure ; mijn laatste wond;
Ma blessure est au cœur ! mijn wond zit in mijn hart!
Seul le trépas peut finir ma douleur ! Alleen de dood kan mijn verdriet beëindigen!
Adieu, flambeau du monde ! Vaarwel, fakkel van de wereld!
Descends au sein des flots ; daal af in de schoot van de golven;
Moi je descends sous l'onde en ik daal onder het water,
Dans l'éternel repos ! in de eeuwige rust!
Le jour qui doit éclore, De dag die zal aanbreken,
Phaon, luira pour toi ; Phaon, zal voor jou schijnen;
Mais sans penser à moi maar zonder aan mij te denken
Tu reverras l'aurore. zul je de dageraad weer zien.
Ouvre-toi, gouffre amer, Open je, bittere afgrond,
Je vais dormir pour toujours dans la mer ! ik ga voor altijd slapen in de zee!