Charles Gounod
J'arrive le premier au triste rendez-vous. Ik ben als eerste op deze droeve ontmoetingsplek.
Je vais donc fuir la terre où l'ingrate respire ! Ik vlucht dus uit het land waar die ondankbare ademt!
O pays qu'elle habite ! ô ciel toujours si doux ! O land waar zij woont, o hemel, altijd even zacht!
En vous quittant tout mon cœur se déchire. Nu ik jullie verlaat, scheurt mijn hart uiteen.
Sapho, je donnerais le reste de ma vie Sapho, ik zou de rest van mijn leven geven
Pour te revoir une dernière fois. om je nog één keer te zien.
De cet exil que tu fuis, ô cruelle ! Van deze ballingschap waarvoor je vlucht, wrede vrouw,
Je sens que ton regard allégerait le poids. voel ik dat jouw blik die last zou verlichten.
Reviens, Sapho ! reviens, même infidèle... Kom terug, Sapho! Kom terug, al ben je ontrouw...
Je veux te voir une dernière fois !... Ik wil je nog één keer zien!...
Hélas ! la plage est solitaire ; Helaas! Het strand is verlaten;
Rien ne répond à mes sanglots... niets antwoordt op mijn snikken...
Je n'entends que le bruit des flots Ik hoor alleen het geluid van de golven
Qui vont me transporter sur la rive étrangère ! die mij naar de vreemde kust zullen voeren!
Redites-lui ma plainte, ô fidèles échos !... Trouwe echo's, herhaal mijn klacht aan haar!...
Maintenant, reçois-moi sur tes flots, mer profonde ! Neem mij nu op in je golven, diepe zee!
Elle me laisse fuir sans regrets, sans adieux ! Zij laat mij zonder spijt en zonder afscheid vluchten!
Emporte où tu voudras ma course vagabonde, Breng mij waarheen je wilt op mijn zwervende tocht,
Car je n'attends plus rien des hommes ni des dieux. want ik verwacht niets meer van mensen of goden.