Nikolai Rimsky-Korsakov
И Водяницы, царицы премудрый. en van Vodjanitsa, de alwijze tsarina.
А сестры старшие – все речки глубокие, En mijn oudere zusters zijn alle diepe rivieren,
Те, что с морями слюбились далекими, die verliefd werden op de verre zeeën,
Устьями впали в излучины синие. en hun mondingen stroomden in de blauwe kreken.
Далёко, далёко живет грозен батька, Ver, ver weg woont mijn strenge vader,
В глубоких безднах стоит его терем, in de diepe afgronden staat zijn toren,
Лазоревый терем, прозрачны палаты. een azuren toren, doorschijnende zalen.
Там рыб златоперых стада на просторе, Daar zwerven scholen goudvinnige vissen in de ruimte,
Там чуда морские, киты на стороже; daar staan zeemonsters, walvissen op wacht;
Там царство морское, великое царство. daar ligt het zeerijk, een groot rijk.
Девица вещая , знаю я, ведаю: Een zienend meisje, ik weet het, ik voorzie het:
Не синю морю я просватана, Ik ben niet uitgehuwelijkt aan de blauwe zee,
А за молодцем быть мне замужем, maar met een jongeman zal ik getrouwd zijn,
Вкруг кусточка ракитова венчанной. getrouwd rond een wilgenstruikje.