Antonín Dvořák
Ta voda studí! Het water is zo koud!
Ubohá Rusalko bledá! Arme bleke Rusalka!
Běda! Běda! Běda! Wee! Wee! Wee!
Ježibabo! Ježibabo! Ježibaba! Ježibaba!
Lkáním, štkáním, naříkáním, Met geweeklaag, gesnik en gejammer,
kdo mne budí před svítáním? wie wekt mij voor het ochtendgloren?
Ježibabo, léku dej mi, Ježibaba, geef mij een toverdrank,
vodní kouzlo se mne sejmi! neem de waterban van mij weg!
Slyším cosi, čichám cosi, Ik hoor iets, ik ruik iets,
ozvi se a pověž, kdo jsi? laat je horen en zeg, wie ben jij?
Rusalka jsem, vodní víla, Ik ben Rusalka, een waternimf,
dej mi léku, dej, tetko milá! geef mij een drank, geef toch, lief tantetje!
Jsi-li víla, zjev se hbitě, Ben je een nimf, verschijn dan vlug,
ukaž se mi, krásné dítě! toon je aan mij, mooi kind!
Vlnami jsem upoutána, Ik word door de golven vastgehouden,
do leknínů zamotána. verstrikt tussen de waterlelies.
Vytrhni se, cupy, hupy, Ruk je los, hippe huppe,
pospěš ke mně do chalupy! haast je naar mij, mijn hutje in!
Pusť ji vlnko, pusť ji ke mně, Laat haar los, golfje, laat haar bij mij komen,
ať se nožky dotknou země! laat haar voetjes de grond raken!
Nožičky, neste ji, nožičky, držte ji! Voetjes, draag haar; voetjes, houd haar overeind!
Vida, jak nožičky chodit už umějí! Kijk eens hoe haar voetjes al kunnen lopen!
proniklas přírody tajemství, je doorgrondde de geheimen van de natuur,
za nocí hlubokých o lidech sníš, in de diepe nachten droom je van mensen,
odvěkým živlům rozumíš. je verstaat de oeroude elementen.
Pozemské jedy, paprsky měsíce, Aardse vergiften, manestralen,
dovedeš svařit na léků tisíce, kun je tot duizenden dranken brouwen,
dovedeš spojit, dovedeš bořit, je kunt samenvoegen, je kunt vernielen,
dovedeš usmrtit, dovedeš stvořit. je kunt doden, je kunt scheppen.
Člověka v příšeru, příšeru v člověka Een mens in een monster, een monster in een mens
dovede proměnit moudrost tvá odvěká. kan jouw eeuwenoude wijsheid veranderen.
Rusalky za nocí hrozbou svou strašíš, 's Nachts jaag je de waternimfen met je dreiging schrik aan,
pro lidské strasti divné léky snášíš, voor menselijk leed breng je vreemde dranken bijeen,
pro nás i pro lidi voor ons en voor de mensen
ve světě dalekém in de verre wereld;
sama jsi živlem, jij bent zelf een element,
sama jsi člověkem. jij bent zelf een mens.
Se smrtí věčnost je věno tvé, Eeuwigheid en dood zijn jouw bruidsschat,
pomoz mi pomoz, zázračná ženo! help mij, help mij, wonderbaarlijke vrouw!
Pomoz mi! Help mij!
To já znám, s takovou se chodí k nám! Dat ken ik wel, daarmee komen ze bij mij!
Ale slyš, pilně slyš, Maar luister, luister goed,
nežli léku okusíš: voordat je van de drank proeft:
perly máš, krásu máš, je hebt parels, je hebt schoonheid,
pomohu-li, co mi dáš? als ik je help, wat geef je mij dan?
Vše, co mám, si vem, Neem alles wat ik heb,
ale udělej mne člověkem! maar maak van mij een mens!
A nic víc? Pranic víc? En niets meer? Helemaal niets meer?
Proto přišlas úpějíc? Kwam je dáárvoor jammerend hierheen?
Voda tě už omrzela, Het water ben je al beu geworden,
lidského jsi lačna těla, je hunkert naar een mensenlichaam,
milování, laškování, naar liefkozen, naar flirten,
hubiček a cukrování. naar kusjes en zoete woordjes.
To já znám, s takovou se chodí k nám! Dat ken ik wel, daarmee komen ze bij mij!
Tvoje moudrost všechno tuší, Jouw wijsheid voorvoelt alles,
dej mi lidské tělo, lidskou duši! geef mij een menselijk lichaam, een menselijke ziel!
Dám ti, dám, věz to rarach sám! Ik geef het je, dat geef ik, weet de duivel zelf!
Ale ty mi musíš dát Maar jij moet mij geven
průsvitný svůj vodní šat. jouw doorschijnende waterkleed.
A když lásky neokusíš na světě, En als je in de wereld geen liefde proeft,
zavržena musíš žíti v hlubinách zas prokletě. verstoten moet je weer in de diepte leven, vervloekt.
Ztratíš-li tu lásku, Als je die liefde verliest
po níž cit tvůj prahne, waarnaar je hart smacht,
kletba vodních mocí zal de vloek van de watermachten
zas tě v hloubku stáhne. je weer de diepte in sleuren.
A než nabudeš jí, budeš trpět též: En voordat je haar verwerft, zul je ook lijden:
pro všechen lidský sluch něma zůstaneš! voor alle menselijke oren zul je stom blijven!
Chceš být něma, chceš, Wil je stom zijn, wil je dat,
pro toho, jejž miluješ? voor degene van wie je houdt?
Jeho-li lásku poznat smím, Mag ik zijn liefde leren kennen,
ráda, věř, pro něj oněmím. dan word ik graag, geloof me, stom voor hem.
Střez si ho a to věz: Bewaak hem goed, en weet dit:
prokleta-li se vrátíš ve vodníkovu říš, als je vervloekt terugkeert in Vodníks rijk,
miláčka svého také zahubíš, dan richt je ook je geliefde te gronde,
stane se navždy obětí, hij wordt voor altijd het slachtoffer
věčného tvého prokletí! van jouw eeuwige verdoemenis!
Čistou duší, čistou lidskou duší, Met een zuivere ziel, een zuivere mensenziel,
moje láska všechna kouzla zruší! zal mijn liefde elke betovering verbreken!