Alexander Dargomyzhsky
К чему притворствовать напрасно! Waarom nog vergeefs doen alsof!
В душе ношу я печаль глубокую. In mijn ziel draag ik een diep verdriet.
Увы, не можешь ты ее Helaas, jij kunt het
И ласками любовными рассеять. zelfs met liefdevolle liefkozingen niet verdrijven.
Да, в сердце я ношу тяжелую печаль, Ja, in mijn hart draag ik een zwaar verdriet,
Ах, нет, не можешь ты ее мне облегчить. Ach nee, jij kunt het me niet verlichten.
Зачем мне медлить? Чем скорей, тем лучше! Waarom zou ik dralen? Hoe eerder, hoe beter!
Мой милый друг, ты знаешь, Mijn lieve vriendin, je weet
Что на свете нет блаженства прочного. dat er in deze wereld geen blijvend geluk bestaat.
Ни знатный род, ни красота, ни сила, ни богатство Geen adellijke afkomst, geen schoonheid, geen kracht, geen rijkdom
Ничто беды не может миновать. niets kan aan het ongeluk ontkomen.
Я слов твоих еще не понимаю, Ik begrijp je woorden nog niet,
Но уж мне страшно. maar ik ben al bang.
И мы, не правда ли, мой Друг, En wij, is het niet waar, mijn lief,
Мы были счастливы, wij waren gelukkig,
Мы насладились любовью wij genoten van een liefde
Чистой, неземной. zuiver en onaards.
Меня пугаешь ты, Je maakt me bang,
Нам горе угрожает. er dreigt ons leed.
Постой! Уж не разлука ли? Wacht! Het is toch niet een afscheid?
Кто, кто нас разлучит? Wie, wie zal ons scheiden?
Нет, нет. Не может быть. Нет! Nee, nee. Het kan niet. Nee!
Разве я за тобою вслед Mag ik je dan niet volgen,
И в далекий край не властна идти? ook naar een ver land, je achterna?
Разве я не могу тебе Kan ik dan niet
На войне служить? je in de oorlog dienen?
Разве я не раба твоя, Ben ik niet jouw slavin,
Лишь позволил бы умереть с тобой. als je me maar met je liet sterven.
Не страшат меня казни лютые, Wrede folteringen jagen me geen angst aan,
Только б видела я тебя! als ik jou maar kon zien!
Нет! Не война угрожает мне, Nee! Het is niet de oorlog die mij bedreigt,
И не в дальний путь снаряжаюсь я, en ik rust me niet uit voor een verre reis,
Край родимый оставить свой Ik heb geen reden
Мне не для чего. om mijn geboorteland te verlaten.
Долг другой, Een andere plicht,
Долг священный призывает меня! een heilige plicht roept mij!
А, постой! Теперь я понимаю все. Ach, wacht! Nu begrijp ik alles.
Ты женишься? Je gaat trouwen?
Ты женишься? Je gaat trouwen?
Что ж делать? Судьбе должны мы покоряться. Wat valt eraan te doen? We moeten ons aan het lot onderwerpen.
Суди сама, ведь мы не вольны Oordeel zelf, wij zijn immers niet vrij
Жен себе по сердцу брать, om vrouwen naar ons hart te kiezen,
Должно нам всегда расчетом wij moeten altijd uit berekening
Волю сердца покорять. de wil van het hart bedwingen.
Не кручинься, бог и время Treur niet, God en de tijd
Исцелят печаль твою. zullen je verdriet helen.
На, возьми, мой друг, на память Hier, neem het, mijn lief, als aandenken,
Этот девичий наряд. dit meisjestooisel.
Я хочу своей рукою Ik wil het met mijn eigen hand
На тебя его надеть. bij jou opzetten.
А это отдашь отцу, En dit geef je aan je vader,
Давно обещанный подарок. een al lang beloofd geschenk.
Дай обнять тебя в последний раз! Laat me je een laatste keer omhelzen!
Постой! Постой! Wacht! Wacht!
Тебе сказать хотела... Не помню что... Ik wilde je iets zeggen... ik weet niet meer wat...
Припомни... Bedenk je het weer...
Для тебя на все готова... Ах, нет, не то! Voor jou ben ik tot alles bereid... Ach nee, dat is het niet!
Нельзя, чтобы навеки, в самом деле, Het kan niet dat je me werkelijk voor altijd
Ты мог меня покинуть... Нет, нет, zou kunnen verlaten... Nee, nee,
Все не то... dat is het allemaal niet...
Да, вспомнила. Я скоро Ja, ik weet het weer. Ik moet binnenkort
Матерью должна назваться... mezelf moeder noemen...
Несчастная! Спокойна будь, мой Друг, и береги себя. Arm ongelukkig kind! Wees kalm, mijn lief, en zorg goed voor jezelf.
Я не оставлю вас и скоро, может быть, Ik zal je niet in de steek laten, en binnenkort misschien
Приеду навестить... Прости!.. kom ik op bezoek... Vaarwel!..