Alexander Dargomyzhsky
Ах, не по-прежнему, Ach, niet meer als vroeger,
Нет, не по-прежнему nee, niet meer als vroeger
Меня ты любишь! houd je van mij!
Бывало, издали уже спешишь ко мне Vroeger snelde je al van verre naar me toe
С веселою душою, met een vrolijk gemoed,
Меня улыбкой ясной подаришь, je begroette me met een heldere glimlach,
Обнимешь ласковой рукою omhelsde me met een tedere hand
И мною светлый взор свой веселишь. en verblijdde je heldere blik met mij.
Сегодня скучен, уныл и мрачен ты, Vandaag ben je somber, terneergeslagen en duister,
Как будто вовсе разлюбил меня. alsof je helemaal niet meer van me houdt.
Ах, ты поведай мне печаль свою, Ach, vertel me je verdriet,
Хочу делить с тобой я горе. ik wil je leed met je delen.
Ты мне поведай свою кручину, Vertel me je kommer,
Хочу грустить я с тобою одною грустью, ik wil samen met jou eenzelfde verdriet dragen,
Ты мне поведай лишь печаль свою. vertel me toch alleen je verdriet.