Charles Gounod
Ô nuit divine! je t'implore, laissez mon cœur à ce rêve enchanté! O goddelijke nacht! ik smeek u, laat mijn hart in deze betoverde droom!
Je crois de m'éveiller et n'ose croire encore à sa réalité! Ik denk dat ik ontwaak en durf nog niet in de werkelijkheid ervan te geloven!
Roméo! Romeo!
Douce amie! Lieve geliefde!
Un seul mot puis adieu! Een enkel woord, dan vaarwel!
Quelqu'un ira demain te trouver: Iemand zal je morgen komen opzoeken:
sur ton âme! op je ziel!
Si tu me veux pour femme, Als je mij tot vrouw wilt,
Fais-moi dire quel jour, à quelle heure, en ce lieu, laat mij weten welke dag, op welk uur, op deze plek,
Sous le regard de Dieu notre union sera bénie! onder Gods blik zal onze verbintenis gezegend zijn!
Alors, ô mon seigneur! sois mon unique loi; Dan, o mijn heer! wees mijn enige wet;
Je te livre ma vie entière, Ik geef je mijn hele leven,
Et je renie En ik verzaak
Tout ce qui n'est pas toi! Alles wat jij niet bent!
Mais! si ta tendresse Maar! als jouw tederheid
Ne veut de moi que de folles amours, van mij slechts dwaze liefdes verlangt,
Ah! je t'en conjure alors, par cette heure d'ivresse, Ach! dan smeek ik je, bij dit uur van vervoering,
Ne me revois plus, zie mij dan niet meer,
Et me laisse à la douleur qui remplira mes jours! en laat mij aan het verdriet dat mijn dagen zal vullen!
Ah! je te l'ai dit, je t'adore! Ach! ik zei het je al, ik aanbid je!
Dissipe ma nuit! sois l'aurore Verdrijf mijn nacht! wees de dageraad
Où va mon cœur, où vont mes yeux! waarheen mijn hart gaat, waarheen mijn ogen gaan!
Dispose en reine, dispose de ma vie, Heers als een koningin, beschik over mijn leven,
Verse à mon âme assouvie stort in mijn verzadigde ziel
Toute la lumière des cieux! al het licht van de hemelen!
Juliette! Julia!
On m'appelle! Men roept mij!
Ah déjà! Ach, al!
Pars! je tremble! Ga! ik beef!
Que l'on nous voie ensemble! Opdat men ons niet samen ziet!
Juliette! Julia!
Je viens! Ik kom!
Écoute-moi! … Luister naar mij!
Plus bas! … Zachter!
… non, non, on ne t'appelle pas! nee, nee, men roept je niet!
… plus bas, parle plus bas! zachter, spreek zachter!
Ah! ne fuis pas encore! Ach! vlucht nog niet!
Laisse, laisse ma main s'oublier dans ta main! Laat, laat mijn hand verwijlen in jouw hand!
Ah! l'on peut nous surprendre! Ach! men kan ons betrappen!
Laisse, laisse ma main s'échapper de ta main! Adieu! … Laat, laat mijn hand uit jouw hand glijden! Vaarwel!
Adieu! … Vaarwel!
… adieu! … vaarwel!
… adieu! vaarwel!
… adieu! vaarwel!
De cet adieu si douce est la tristesse, Zo zoet is de droefheid van dit afscheid,
De cet adieu si douce est la tristesse, Zo zoet is de droefheid van dit afscheid,
Que je voudrais te dire adieu jusqu'à demain! dat ik je tot morgen vaarwel zou willen zeggen!
Que je voudrais te dire adieu jusqu'à demain! dat ik je tot morgen vaarwel zou willen zeggen!
Maintenant, je t'en supplie, pars! Nu, ik smeek je, ga!
Ah! cruelle! ah! cruelle! Ach! wrede! ach! wrede!
Pourquoi te rappellais-je? ô folie! Waarom riep ik je terug? o dwaasheid!
À peine es-tu près de moi, que soudain mon cœur l'oublie! Nauwelijks ben je bij mij, of plots vergeet mijn hart het al!
Je te voudrais parti! pas trop loin cependant Ik zou je weg willen! niet te ver echter,
Comme un oiseau captif que la main d'un enfant Zoals een gevangen vogel die de hand van een kind
Tient enchaîné d'un fil de soie, geboeid houdt aan een zijden draad,
À peine vole-t-il, dans l'espace emporté, nauwelijks vliegt hij op, de ruimte in gedragen,
Que l'enfant le ramène avec des cris de joie, of het kind brengt hem terug met kreten van vreugde,
Tant son amour jaloux lui plaint la liberté! zozeer misgunt zijn jaloerse liefde hem zijn vrijheid!
Ah! ne fuis pas encore! Ach! vlucht nog niet!
Hélas! il le faut! Helaas! het moet!
Adieu! adieu! Vaarwel! vaarwel!
Adieu! adieu! Vaarwel! vaarwel!
De cet adieu si douce, Zo zoet van dit afscheid,
De cet adieu si douce, Zo zoet van dit afscheid,
Adieu mille fois! Vaarwel duizendmaal!
Va! repose en paix! sommeille! Ga! rust in vrede! slaap!
Qu'un sourire d'enfant sur ta bouche vermeille Moge een kinderlach op jouw rode lippen
Doucement vienne se poser! zachtjes komen rusten!
Et murmurant encor: je t'aime! à ton oreille En nog steeds fluisterend: ik hou van je! in jouw oor
Que la brise des nuits te porte en ce baiser! Moge de nachtbries het je in deze kus brengen!