Charles Gounod
Plus légère que le vent Lichter dan de bedrieglijke
Décevant, wind,
À travers l'espace, Dwars door de ruimte,
À travers la nuit, Dwars door de nacht,
Elle passe, glijdt zij voorbij,
Elle fuit! vliedt zij heen!
Son char, que l'atôme rapide Haar wagen, die het snelle atoom
Entraîne dans l'éther limpide, voortsleurt door de heldere ether,
Fut fait d'une noisette vide is gemaakt van een lege hazelnoot
Par ver de terre, le charron! door de regenworm, de wagenmaker!
Les harnais, subtile dentelle, Het tuig, fijn kantwerk,
Ont été découpés dans l'aile is gesneden uit de vleugel
De quelque verte sauterelle van een of andere groene sprinkhaan
Par son cocher, le moucheron! door haar koetsier, de mug!
Un os de grillon sert de manche Een krekelbot dient als de steel
À son fouet, dont la mèche blanche van haar zweep, wiens witte snoer
Est prise au rayon qui s'épanche is genomen uit de straal die uitstroomt
De Phœbé rassemblant sa cour. van Phoebe die haar hof bijeenroept.
Chaque nuit, dans cet équipage, Elke nacht, in deze koets,
Mab visite, sur son passage, bezoekt Mab, op haar tocht,
L'époux qui rêve de veuvage de echtgenoot die droomt van weduwschap
Et l'amant qui rêve d'amour! en de minnaar die droomt van liefde!
À son approche, la coquette Bij haar nadering droomt de coquette
Rêve d'atours et de toilette, van opschik en toilet,
Le courtisan fait la courbette, de hoveling maakt een diepe buiging,
Le poète rime ses vers! de dichter rijmt zijn verzen!
À l'avare en son gîte sombre, Voor de vrek in zijn donkere hol
Elle ouvre des trésors sans nombre, opent zij talloze schatten,
Et la liberté rit dans l'ombre en de vrijheid lacht in de schaduw
Au prisonnier chargé de fers. voor de gevangene beladen met ketenen.
Le soldat rêve d'embuscades, De soldaat droomt van hinderlagen,
De batailles et d'estocades, van veldslagen en degenstoten,
Elle lui verse les rasades schenkt zij hem de volle bekers
Dont ses lauriers sont arrosés. waarmee zijn lauweren worden besprenkeld.
Et toi, qu'un soupir effarouche, En jij, die een zucht doet schrikken,
Quand tu reposes sur ta couche, wanneer je rust op je bed,
Ô vierge! elle effleure ta bouche O maagd! zij beroert je lippen
Et te fait rêver de baisers! en doet je dromen van kussen!
Mab, la reine des mensonges, Mab, de koningin der leugens,
Eh! bien! que l'avertissement Welnu! of de waarschuwing nu
Me vienne de Mab ou d'un autre, van Mab komt of van een ander,
Sous ce toit qui n'est point le nôtre onder dit dak dat niet het onze is
Je me sens attristé d'un noir pressentiment! voel ik me bedroefd door een somber voorgevoel!
Ta tristesse, je le devine, Jouw droefheid, ik raad het wel,
Est de ne point trouver ici ta Rosaline; komt doordat je hier je Rosaline niet vindt;
Cent autres dans le bal te feront oublier honderd anderen op het bal zullen je doen vergeten
Ton fol amour d'écolier! je dwaze schooljongensliefde!
Viens! Kom!
Ah! voyez! Ah! kijk!
Qu'est-ce donc? Wat is er dan?
Cette beauté céleste Die hemelse schoonheid
Qui semble un rayon dans la nuit! die als een lichtstraal in de nacht lijkt!
Le porte-respect qui la suit Het waakzame gezelschap dat haar volgt
Est d'une beauté plus modeste! is van bescheidener schoonheid!
Ô trésor digne des cieux! O schat de hemel waardig!
Quelle clarté soudaine a dessillé mes yeux! Welk plotseling licht heeft mijn ogen geopend!
Je ne connaissais pas la beauté véritable! Ik kende de ware schoonheid niet!
Ai-je aimé jusqu'ici? ai-je aimé? Heb ik tot nu toe liefgehad? Heb ik liefgehad?
Bon! voilà Rosaline au diable! Mooi zo! Daar gaat Rosaline naar de duivel!
Et nous avons prévu ceci! En wij hadden dit voorzien!
Nous avons prévu ceci! Wij hadden dit voorzien!
On la congédie Men stuurt haar weg
Sans plus de souci, zonder verdere zorg,
Et la comédie en zo eindigt
Se termine ainsi! het blijspel!