Giuseppe Verdi
Quel vecchio maledivami!... Die oude man vervloekte mij!
O uomini!... o natura!... O mensen! O natuur!
vil scellerato mi faceste voi!... een laaghartige schurk maakten jullie van mij!
Oh rabbia!... esser difforme!... esser buffone!... O woede! Mismaakt te zijn! Een nar te zijn!
Non dover, non poter altro che ridere!... Niets te mogen, niets te kunnen dan lachen!
Il retaggio d’ogni uom m’è tolto... il pianto!... Het erfdeel van ieder mens is mij ontnomen: tranen!
Questo padrone mio, Deze meester van mij,
giovin, giocondo, sì possente, bello, jong, vrolijk, zo machtig, zo knap,
sonnecchiando mi dice: halfslapend zegt hij tegen mij:
fa’ ch’io rida, buffone... laat me lachen, nar...
Forzarmi deggio, e farlo!... Oh, dannazione!... Ik moet mezelf dwingen, en het doen! O, verdoemenis!
Odio a voi, cortigiani schernitori!... Haat aan jullie, spottende hovelingen!
Quanta in mordervi ho gioia!... Wat een vreugde vind ik in het kwetsen van jullie!
Se iniquo son, per cagion vostra è solo... Als ik slecht ben, is dat enkel door jullie schuld...