Charles Gounod
Moi-même, je dois m'obstiner Ik zelf moet erop staan
À vous sauver par ma ruine ! u te redden door mijn eigen ondergang!
Ah ! le cruel effort et l'angoisse cruelle !... Ach! de wrede strijd en de wrede angst!...
Elle ne voit que vous ! je ne vois qu'elle ! Zij ziet alleen u! ik zie alleen haar!
Et vous ne voyez que la mort ! En u ziet alleen de dood!
Pour moi, si mes destins un peu plus tôt propices, Wat mij betreft, als mijn lot, iets eerder gunstig,
Eussent de son hymen honoré mes services, mijn diensten met haar huwelijk had geëerd,
Je n'aurais adoré que l'éclat de ses yeux, zou ik enkel de glans van haar ogen hebben aanbeden,
J'en aurais fait mes rois, j'en aurais fait mes dieux !... ik zou er mijn koningen van gemaakt hebben, mijn goden!...
Adieu ! ne tentez pas une âme Vaarwel! verleid een ziel niet
Qui, peut-être sacrifierait die misschien zou opofferen
Son devoir à sa flamme ?... haar plicht aan haar hartstocht?...
Polyeucte, vivez ! Polyeucte, leef!