Charles Gounod
Naïades craintives, schuchtere najaden,
Sortez des eaux ! rijs op uit het water!
Les Dieux sans nombre, De talloze goden,
Fuyant le jour, die het daglicht ontvluchten,
Glissent dans l'ombre, glijden door de schaduw,
Et le bois sombre en het donkere woud
Frémit d'amour ! trilt van liefde!
Diane écartant ses voiles Diana, die haar sluiers opent
Argentés d'étoiles, bezaaid met sterren,
Et se cachant à demi, en zich half verbergend,
De son regard illumine verlicht met haar blik
La beauté divine de goddelijke schoonheid
De son amant endormi. van haar slapende minnaar.
Elle se penche et l'admire, Zij buigt zich over hem en bewondert hem,
Et dans un sourire en met een glimlach
Le caresse d'un rayon, streelt zij hem met een lichtstraal,
Qui de sa bouche mi-close die van haar halfgeloken lippen
Descend et se pose neerdaalt en zich vlijt
Aux lèvres d'Endymion ! op de lippen van Endymion!
Nymphes attentives Oplettende nimfen
Dans les roseaux, tussen het riet,
Naïades craintives, schuchtere najaden,
Sortez des eaux ! rijs op uit het water!
Les Dieux sans nombre, De talloze goden,
Fuyant le jour, die het daglicht ontvluchten,
Glissent dans l'ombre, glijden door de schaduw,
Et le bois sombre en het donkere woud
Frémit d'amour ! trilt van liefde!