Arthur Sullivan
No fate seemed fair as mine, geen lot leek zo mooi als het mijne,
No happiness so great! geen geluk zo groot!
And Nature, day by day, En de natuur heeft dag na dag
Has sung in accents clear met heldere stem
This joyous roundelay, dit vrolijke liedje gezongen:
He loves thee— he is here. Hij houdt van je, hij is hier.
Fa-la, la-la, Fa-la, la-la,
Fa-la, la-la. Fa-la, la-la.
He loves thee— he is here. Hij houdt van je, hij is hier.
Fa-la, la-la, Fa-la. Fa-la, la-la, fa-la.
Ah, must I leave thee here Ach, moet ik je hier achterlaten
In endless night to dream, om te dromen in eindeloze nacht,
Where joy is dark and drear, waar vreugde donker is en somber
And sorrow all supreme— en verdriet alles overheerst,
Where nature, day by day, waar de natuur dag na dag
Will sing, in altered tone, op een andere toon
This weary roundelay, dit droeve liedje zal zingen:
He loves thee— he is gone. Hij houdt van je, hij is weg.
Fa-la, la-la, Fa-la, la-la,
Fa-la, la-la. Fa-la, la-la.
He loves thee— he is gone. Hij houdt van je, hij is weg.
Fa-la, la-la, Fa-la. Fa-la, la-la, fa-la.