Charles Gounod
Dans mon empire souterrain, in mijn ondergrondse rijk
Je marche et je respire à l'aise ; loop ik en adem ik op mijn gemak;
Je règne en maître souverain ! ik heers als soevereine meester!
Mais chez vous, j'en ai honte, Maar bij u, ik schaam me ervoor,
Chaque fois que j'y monte, telkens als ik daarheen ga,
J'enrage de me voir erger ik me dat ik mezelf zie,
Si difforme et si noir ! zo misvormd en zo zwart!
Mon aspect vous fait rire ; Mijn voorkomen doet u lachen;
Et tout bas j'entends dire : en zachtjes hoor ik zeggen:
« Vénus n'avait pas tort ; "Venus had geen ongelijk;
Il mérite son sort. » hij verdient zijn lot."
Sans écouter le reste, Zonder de rest aan te horen,
Loin du séjour céleste ver van het hemelse verblijf,
Je fuis ! — Voilà pourquoi vlucht ik! Daarom
J'aime à rester chez moi ! blijf ik graag thuis!
Sous les monts fermés au ciel bleu Onder de bergen die de blauwe hemel afsluiten
Je commande à toute une armée voer ik een heel leger aan
De noirs géants maîtres du feu ; van zwarte reuzen, meesters van het vuur;
Au sein de l'ardente fumée te midden van de laaiende rook
Comme vous, là-haut, — je suis dieu ! ben ik, net als u daarboven, een god!
Mais quand Junon m'invite Maar als Juno mij uitnodigt
À lui rendre visite, om haar te bezoeken,
J'enrage de me voir erger ik me dat ik mezelf zie,
Si difforme et si noir ! zo misvormd en zo zwart!
Mon aspect la fait rire ; Mijn voorkomen doet haar lachen;
Tout bas je l'entends dire : zachtjes hoor ik haar zeggen:
« Vénus n'avait pas tort ; "Venus had geen ongelijk;
Il mérite son sort ! » hij verdient zijn lot!"
Loin du séjour céleste, Ver van het hemelse verblijf,
Sans écouter le reste zonder de rest aan te horen,
Je fuis ! — Voilà pourquoi vlucht ik! Daarom
J'aime à rester chez moi ! blijf ik graag thuis!