Jacques Offenbach
Mais, un jour, en perdant la vie, maar op een dag, toen ik mijn leven verloor,
J'ai perdu tous ces biens, hélas ! verloor ik al die rijkdom, helaas!
Et, pourtant, point ne les envie. En toch benijd ik die helemaal niet.
Ce que je regrette en ce jour, Wat ik vandaag betreur
C'est de ne t'avoir pas choisie is dat ik jou niet heb gekozen
Pour te donner tout mon amour om je al mijn liefde te geven
Quand j'étais roi de Béotie ! toen ik koning van Béotië was!
Si j'étais roi de Béotie, Als ik koning van Béotië was,
Tu serais reine sur ma foi ! zou jij koningin zijn, op mijn woord!
Je ne puis plus qu'en effigie Ik kan je nu nog slechts in beeltenis
T'offrir ma puissance de roi : mijn koninklijke macht aanbieden:
La plus belle ombre, ma chérie ! Zelfs de mooiste schim, mijn lief,
Ne peut donner que ce qu'elle a. kan slechts geven wat hij heeft.
Accepte donc, je t'en supplie, Aanvaard dan, ik smeek het je,
Sous l'enveloppe que voilà, onder deze gedaante hier,
Le cœur d'un roi de Béotie ! het hart van een koning van Béotië!