Ambroise Thomas
Où la brise est plus douce et l'oiseau plus léger, waar de bries zachter is en de vogel lichter,
Où dans toute saison butinent les abeilles, waar in elk seizoen de bijen nectar verzamelen,
Où rayonne et sourit, comme un bienfait de Dieu, waar, als een geschenk van de Heer, stralend lacht
Un éternel printemps sous un ciel toujours bleu! een eeuwige lente onder een altijd blauwe hemel!
Hélas! Que ne puis-je te suivre Helaas! Waarom kan ik je niet volgen
Vers ce rivage heureux d'où le sort m'exila! naar dat gelukkige oord vanwaar het lot mij verbande!
C'est là! c'est là que je voudrais vivre, Daar is het, daar zou ik willen leven,
Aimer, aimer et mourir! liefhebben, liefhebben en sterven!
Connais-tu la maison où l'on m'attend là-bas? Ken je het huis waar men mij ginds verwacht?
La salle aux lambris d'or, où des hommes de marbre De zaal met gulden lambrisering, waar marmeren mannen
M'appellent dans la nuit en me tendant les bras? mij in de nacht roepen en hun armen naar mij uitstrekken?
Et la cour où l'on danse à l'ombre d'un grand arbre? En de binnenhof waar men danst in de schaduw van een grote boom?
Et le lac transparent où glissent sur les eaux En het heldere meer waar over het water glijden
Mille bateaux légers pareils à des oiseaux! duizend lichte bootjes als vogels!
Hélas! Que ne puis-je te suivre Helaas! Waarom kan ik je niet volgen
Vers ce pays lointain d'où le sort m'exila! naar dat verre land vanwaar het lot mij verbande!
C'est là! c'est là que je voudrais vivre, Daar is het, daar zou ik willen leven,
Aimer, aimer et mourir! liefhebben, liefhebben en sterven!