Boïto
Un uom ti si prosterna Een man werpt zich voor je neer,
Innamorato al suolo. verliefd, op de grond.
Volgi vêr me, Wend je naar mij toe
Di tua pupilla bruna, de blik van je donkere oog,
Vaga come la luna, bekoorlijk als de maan,
Ardente come il sole. vurig als de zon.
Un uom ti si prosterna, Een man werpt zich voor je neer,
Innamorato, innamorato al suol. verliefd, verliefd, op de grond.
Dal tuo respiro Van jouw adem
Prendo e mi chiamo beata neem ik het leven, en noem ik mij gezegend,
Ch'unica fra tutte want ik alleen van allen
Le troadi e le argive ninfe de Trojaanse vrouwen en de Argivische nimfen,
Spargo i voluttuosi verspreid de wellustige
Fascini su cotanto amante! betovering over zo'n grote minnaar uit!
Dal suo respiro pendo, Aan zijn adem hang ik,
E mi chiamo beata, ah! beata. en noem ik mij gezegend, ach, gezegend.
La tranquilla immagine Het kalme beeld
Della fanciulla blanda van het zachte meisje
Ch'amai, là fra le nebbie dat ik liefhad, daar tussen de nevels
D'una perduta landa van een verloren land,
Già disvanì; is reeds vervaagd;
Un più sublime sguardo, een verhevener blik,
Un più folgorato viso, een stralender gelaat,
E tremo ed ardo! en ik beef en ik brand!
Adoro e tremo ed ardo! ik aanbid, en ik beef en ik brand!
Conquiso m'ha. Het heeft mij overwonnen.
Più sublime amor! Een verhevener liefde!