Boïto
La fanciulla del villaggio een meisje uit het dorp
Col suo rustico parlar? met haar boerse praat?
Dalle labbra imporporate spandi accento sovruman. Uit je purperen lippen klinkt een bovenmenselijke stem.
Parla, parla. Spreek, spreek.
Ah! Non baciate questa ruvida mia man, no, no, no, cavalier. Ah, kus mijn ruwe hand niet, nee, nee, nee, heer.
Sta ben al nubile correr giocondo, in traccia d'ilari venture, il mondo. Het past een vrijgezel om vrolijk de wereld rond te trekken, op zoek naar leuke avonturen,
In traccia d'ilari venture, il mondo. de wereld rond, op zoek naar leuke avonturen.
Ah! Ah! Ah! Ah! Ha ha ha ha!
Ma quando lugubre tempo verrà, vecchio nel vedovo letto morrà, Maar als de sombere tijd komt, sterft hij oud in een eenzaam bed,
Purtroppo! E trepido vedo quell'ora. Helaas! En bevend zie ik dat uur al komen.
Ah! Sì! Ah! Sì! Ahimè! Ah, ja! Ah, ja! Helaas!
Baie! Pensateci, c'è tempo ancora. Ach kom! Denk er eens over na, er is nog tijd.
Mi perdona l'ardimento che dal labbro mi sfuggì Vergeef me de vrijpostigheid die mij ontglipte
Quando il magico portento del tuo viso m'apparì. toen het betoverende wonder van je gezicht mij verscheen.
Fui dolente, fui turbata, dubitai nel mio pensier Ik was bedroefd, ik was verward; ik vreesde in mijn gedachten
Che fanciulla scostumata mi credeste, cavalier. dat u mij voor een zedeloos meisje hield, heer.
Piansi molto, piansi molto... ma rimasemi nel cor sempre fiso il vostro volto. Ik heb veel gehuild, heel veel... maar uw gezicht bleef in mijn hart gegrift.
Segui, segui, mio tesor. Ga door, ga door, mijn schat.
Da un antichissimo detto s'impara che moglie saggia è cosa rara. Een oeroud gezegde leert dat een wijze vrouw een zeldzaamheid is.
Davver? Echt waar?
Rara davver. Zeldzaam, echt waar.
Davver! Nè in trappola cadeste ancor? Echt waar! En u bent nog nooit in de val gelopen?
Non so, credetelo, che sia l'amor. Ik weet niet, geloof me, wat liefde is.
Nè mai d'un palpito, nè mai d'un sogno, v'arse bisogno fascinator? Nooit een hartklop, nooit een droom, nooit een betoverend verlangen dat in u brandde?
Non so, credetelo, che sia l'amor. Ik weet niet, geloof me, wat liefde is.
Non so, credetelo. Ik weet het niet, geloof me.
Ah! Ah! Ah! Ah! Ha ha ha ha!
Dimmi se credi, Enrico, nella religione. Zeg me, Enrico, geloof jij in de godsdienst?
Non vo' turbar le fedi delle coscienze buone. Ik wil het geloof van goede gewetens niet verstoren.
D'altro parliam; darei per chi amo, fanciulla, sangue e vita. Laten we over iets anders praten; voor wie ik liefheb, meisje, zou ik bloed en leven geven.
Non basta. Creder bisogna, e a nulla tu credi, Enrico. Dat is niet genoeg. Je moet geloven, en jij gelooft in niets, Enrico.
Ascolta, vezzoso angelo mio. Luister, mijn lieve engel.
Chi oserebbe affermar tal detto: Credo in Dio? Wie zou durven zeggen: ik geloof in God?
Le parole dei santi son beffe al ver ch'io chiedo, De woorden van de heiligen spotten met de waarheid die ik zoek,
E qual uomo oserebbe tanto da dir: non credo? en welke man zou zo ver durven gaan om te zeggen: ik geloof niet?