Wolfgang Amadeus Mozart
Forse alla morte... Naar de dood misschien...
parla... dimmi... spreek... zeg het mij...
Non so. Ik weet het niet.
Prendi, mia speme, Ontvang, mijn hoop,
prendi l'estremo abbraccio... ontvang deze laatste omhelzing...
Rispondi... oh ciel! Antwoord... o hemel!
Sempre obbedisco, e taccio. Ik gehoorzaam altijd en zwijg.
Ah non perdiam, mia vita, Ach, laten wij, mijn leven,
un passaggero istante, geen vluchtig ogenblik verliezen
che ne porge il destin. Parto, ti lascio, dat het lot ons schenkt. Ik ga, ik laat je achter,
e in sì tenero amplesso en ontvang in zo'n tedere omhelzing,
ricevi, anima mia, tutto me stesso. mijn ziel, alles wat ik ben.
Ah caro sposo... oh dèi! Ach, lieve man... o goden!
Se uccider può il martiro, Als kwelling kan doden,
perché vicina a te, perché non moro? waarom sterf ik dan niet, zo dicht bij jou?
Quel pianto, oh dio! Ah sì quel pianto Die tranen, o God! Ach ja, die tranen
non sai come nel seno... Ahimè! ti basti, o cara je weet niet hoe ze in mijn borst... Helaas! Laat het genoeg zijn, lieve,
sì ti basti il saper, che in questo istante ja, laat het genoeg zijn te weten dat op dit ogenblik
più d'un morir tiranno meer dan een wrede dood
quelle lagrime tue mi son d'affanno. jouw tranen mij kwellen.