Gaetano Donizetti
Per te veggiam rinascere Door jou zien wij herboren worden
Della speranza il giorno, de dag van de hoop,
Qui l'amistà ti guida, hier leidt de vriendschap je,
Qui ti conduce amor, hier voert de liefde je,
Qual astro in notte infida, als een ster in een verraderlijke nacht,
Qual riso nel dolor. als een glimlach in het verdriet.
Per te d'immenso giubilo Door jou, met een onmetelijke jubel,
Tutto s'avviva intorno. herleeft alles rondom.
Per te veggiam rinascere Door jou zien wij herboren worden
Della speranza il giorno, de dag van de hoop,
Qui l'amistà ti guida, hier leidt de vriendschap je,
Qui ti conduce amor, hier voert de liefde je,
Qual astro in notte infida, als een ster in een verraderlijke nacht,
Qual riso nel dolor. als een glimlach in het verdriet.
Per poco fra le tenebre Een poos lang, in het duister,
Sparì la vostra stella: verdween jullie ster:
Io la farò risorgere Ik zal haar opnieuw doen oprijzen,
Più fulgida, e più bella. stralender en schoner dan ooit.
La man mi porgi, Enrico, Geef mij je hand, Enrico,
Ti stringo a questo cor. ik druk je aan dit hart.
A te ne vengo amico, Tot jou kom ik als vriend,
Fratello e difensor. als broeder en beschermer.
Dov'è Lucia? Waar is Lucia?
Qui giungere We zien haar
Or la vedrem... Se in lei zo hier komen... Als bij haar
Soverchia è la mestizia de droefheid te zwaar weegt,
Maravigliar non dei. hoef je je niet te verbazen.
Dal duolo oppressa e vinta Door verdriet gebroken en overmand
Piange la madre estinta... beweent zij haar gestorven moeder...
M'è noto. Or solvi un dubbio: Dat weet ik. Neem nu één twijfel weg:
Fama suonò, ch'Edgardo het gerucht ging dat Edgardo
Sovr'essa temerario het had gewaagd
Alzare osò lo sguardo... zijn ogen naar haar op te slaan...
È ver... quel folle ardia... Dat klopt... die dwaas waagde het...
S'avanza a te Lucia. Lucia komt naar je toe.